అరుణిమలు

అక్షరాల పై అదుపు లేదు భావాలన్ని చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి ఆలోచనల వేపు నుండి మనసు ఎటో మళ్ళింది నీ నుండి దూరం జరిగాక నాకు నేను కూడా దూరమయ...

నాతో నే చేస్తున్న అంతర్యుద్ధాలు ఎన్నో అవునంటే కాదంటు కాదంటే అవునంటు హద్దులంటు మనసు చుట్టూ కంచెను వేసి ఏకాంతంలో పడేస్తున్న.. స్వేచ్ఛ అంటూ...

ఏం చేస్తున్నావో అనే ఆలోచనల లోకం నుండి బయటకు వచ్చి చూస్తే..... ఎదురుగా ఉంటావోయ్...పిలిస్తే ఎదురొచ్చిన వాడిలా.. ఎలా ఉన్నావో అంటూ అడగమంటుంది ...

అభిమానం గాయపడింది... ఔషధం ఏదంటు వెతుకుతుంది మనసు... నాది నాదని అరచేత దాచినదే గాయం చేస్తే బాధ చెప్పుకునేది ఎవరితో.. దోసిట ఉన్నది జారవిడిస్...

తూల నాడటం సులువే తడిచిన కన్నులను తుడవడమే కష్టం.. అరచేత వెన్నముద్దనే నీ చల్లని నీడలో నీ శ్వాసలో మార్పు చాలోయ్ నే కరిగిపోయేందుకు.. ఎంత సున...

శరీర సుఖం క్షణాల్లో మరుపై పోతుంది.. వాంఛలన్ని చెమట చుక్కలై ఆవిరై పోతాయి.. రెండు దేహల రాపిడిలో వేడెక్కిన వాతావరణం నిట్టూర్పుల తాపానికి తడిస...

నిద్రని తలగడకు వదిలేసి నే ఆలోచనలలో కునుకేసా.. నిదురించిన రేయి కలవరిస్తుంది కంటికి మింటికి ఈ ఏకదార దేనికని.. రెప్ప పడుతుంటే ఏ పిలుపో విని...