అరుణిమలు

కళ్ళు మూస్తే గాని కళ్ళ ముందుకు రావుగా.. కనుల పల్లకీలో  కలల ఊరేగింపు చేస్తావు.. మనం రచించే కథలు మేల్కొనే సమయం ఇదేగా.. చెంతనే నువ్వు ఉన్నావేమో...

నాలుగు గోడల మధ్య నువ్వు ఏడ్చిన నవ్విన నిలదీసినా నిరసన తెలిపిన నోరు పారేసుకున్న  ఉపయోగం ఏముంది.. దాని బదులు  నీలో నువ్వు బతకడం మేలు కదా... నా...

నీ ఎద పై నిదురపోవాలని కలవరిస్తూ  కళ్ళు మూతలు పడ్డాయో లేదో.. ఈ చేతులకు నీ గుండె సడి తెలిసింది నా నుదుటిపై నీ వెచ్చని శ్వాస తాకింది కళ్ళు తెరి...

ఊహించి రాయడానికి ఊహవు కావు వాస్తవం రాయడానికి నువ్వు నిజానివి కావు కథ రాయడానికి గొప్పగా చెప్పుకునేంత ఏం లేదు కవిత అల్లడానికి నువ్వు కడ...

నా చుట్టూ ఉన్న లోకం  ఒక్కోసారి వింతగా తోస్తుంది.. తమ మెదళ్ళను  పాడె పై మోసుకెళుతూ కొందరు.. రోజు నను పలకరించే నవ్వులలో  వికృతానంద...

మనతో మనం గడిపేది ఏకాంతంలో.. మనతో మనం మాట్లాడేది అక్షరాలలో.. ఏ సమూహంలో ఉన్న ఒంటరిగా ఉన్న.. నీకు తోడుగా ఉండేది నీకు నువ్వే.. బదులు లేని ప్రశ్న...

ఈ కాలం ఇలా ఆగిపోదు ఏ పరిచయాలు శాశ్వతం కాదు.. జ్ఞాపకాల సంపదలో దాచుకున్నవే ఎక్కువ.. నువ్వు, నేను అనే మనం మన మనసుకు మాత్రమే పరిచయం.. కలిసి రాసు...