తాను నేను

అనుకోని అతిధిలా వచ్చావు సడి సేయకుండా
అలజడులను రేపి మరీ వెనుదిరిగిన నిన్ను
నాలుగు పదాలలోకి కుదించి రాయలంటే కష్టమే
ఎన్ని అక్షరాలను ఒలక పోసినా కూడా చాలదేమొ
నిన్ను అర్థం చేసుకోడానికి అయిన అ కొద్ది ఆలస్యమే
నన్ను నేను మళ్ళీ వెతుక్కుంటూ తిరిగేలా చేసాయి
నీతో ఉంటే మనసు చంపుకుని,లేకుంటే నాకు నేనే లేకుండ బతకాలి
నువ్వు మారవని తెలుసు,నీలా నేను మారలేనని తెలిసి
నా నిస్సహాయతను నీకు నా కోపంలో చూపెడుతునే ఉన్నాను
నేను కోరుకున్నది నీలాంటి వాడిని కాదు అని తెలుసు
నాకు తగినవాడివి కాదు అనుకోలేక నేనే నీకు తగనని సరిపెట్టుకున్నా
నిన్నెలా మరచిపోవాలొ చెప్పవా అంటూ నా వేదనని చాలా సార్లు
నీముందు ప్రశ్నగా పెడుతూ  నా అసహయాతను బయట పెట్టుకున్న
నా ప్రశ్నలకు చిరునవ్వే నీ సమాదానం అది నీ శాంతికి, నా అశాంతికి
ఈ అక్షర ప్రవాహానికి ఆనకట్టే లేదు నా కన్నీళ్ళలా ఎంతని రాయను
.........అరుణని...........