తాను నేను

చెమ్మ ఎక్కువ అయిందేమొ కన్నులలో ..
మసక బారిన కంటిపాపలు విడనంటున్నాయి..
ఉబికి వస్తున్న ఈ కన్నీటి గంగని ఆపేదెలా..
జాడ లేని ఆ సముద్రుడి కోసం..
ఎంత వరుకు నీ ఈ ప్రవాహం..
చేరలేవని తెలిసి కూడా ఎందుకు ఈ ప్రయాస..
కన్నులలో కొలువై ఉన్నావే కంటిపాపలా..
కనులకు ఎందుకు ఇంత శిక్ష వేస్తున్నావు..
నిను కాంచక మరి ఏ చిత్రం కంటికి చేరక..
లోకమే శూన్యము అయిపోయింది..
చెంపను తాకుతున్న వేడి గుండెలకు చేరుతుంది..
నిన్ను మాత్రం కరిగించ లేకపోతుంది ఎందుకో..
నువ్వు చెంతనుంటే నేను మంచు బిందువునై..
కరిగి నీలో కలిసిపోయి చిరునవ్వునై పోతాను..
చిరునవ్వుగా నిలిచిపోవా నా చిన్ని పెదవులపై కలకాలం..
మరి చేరేది ఎప్పుడు నా చిరునవ్వు నన్ను..
   
       .......అరుణని......