Thursday, 23 August 2018

తాను నేను

ఎందుకిలా....
ఎందుకో ఇలా...

పగలకు ఎంత ఆరాటమో
కలలో అయినా నిన్ను చూడాలని..
రేయికి ఎంత కంగారో
కలవై వచ్చిన నీవు కరిగిపోతావని..

స్వప్నానిది ఎంత అదృష్టమో
నువ్వు తనను వెతుకుతూ వస్తున్నందుకు..
తలగడ కూడా నీ తలపులలో
తూలుతుంది రేతిరంతా..

చూపులను గురి పెడుతున్న
గాయాలను చేయడానికి కాదోయ్..
గుండెలో నువ్వు రగిలుస్తున్న
వేడి నిన్ను తాకాలని..

మౌనమై ఎదురు నిలుచున్న
పదాల కొరతలో ఉన్నానని కాదోయ్..
నా పలుకలలో నీ పేరు
నలిగి ఊపిరాడదేమో అని..

గాలికి గంధాలను పూస్తున్న
నీ ఊపిరిలో చేరి నీలో సగమై పోవాలని..
నా అడుగుల గురుతులను చెరిపేస్తున్న
నీకై నువ్వు, నాకోసం నన్ను చేరాలని..

కాలానికి ఎదురు నిలబడి ఉన్న
గతమనే గడపను దాటి
రేపటి ఉదయాన్నివై ఎదురు వచ్చేయ్...

✍️అరుణిమలు

No comments:

Post a Comment