తాను నేను

అనుభవాలన్ని గాయాలే
ఎద నిండా కోతలే..

అక్షరాల నివేదనలో ఆవేదనలు ఎన్నో
అనుభూతుల పాత్ర నిండి పోయింది
ఏం మిగిలింది ఇంకా..

ఆలోచనలు చేసే గాయాలు
ఆర్ద్రత నిండిన మనసు నివేదన
పెదవి మధ్యన నలిగి పోతున్న జవాబులు..

ఏకాంతంలో చీకటి చేసే దాడి
మిణుగురు లాంటి ఆశను ఆశించి
భంగపడుతున్న..

నమ్మకాన్ని ఇచ్చి ఓడుతున్న
కాలం చేతిలో..
అభిమానాల అభినయనాల నీడన
నాది, నాదేనా అనే భ్రమలో ఉన్న..

మనం అంటూ వచ్చే అతిధుల
ప్రేమను పొందుతూ..
వీడ్కోలు తెలపని దూరాల నడుమ
ఙ్ఞాపకాలను ఏరుకుంటున్న..

ఏ అధికారాన్ని నాది అనుకోవాలి
ఏ ఆత్మీయతను నాదే అని హత్తుకోవాలి..

మందలింపంటే మనసును గాయం చేసేది కాదేమో
మనమంటే ఆత్మాభిమానాన్ని అణచివేయడం కాదేమో...

✍️అరుణిమలు