Tuesday, 4 September 2018

తాను నేను

వెన్నెలవై నువ్వు వస్తే
చెకోరాన్ని నేనై నీ బాహువులలో బందీని కానా..

నాలుగు పెదవుల కలయికలో
రెండు కళ్ళు చేస్తున్న మౌనపోరాటాలు..

గాలికి తావే లేని కౌగిలిలో ఎదలు చెప్పుకునే ఊసులను వింటు..

శ్వాసల ఊయలలో ఏ ఊహాతీరాన్నో తాకుతున్నాయి తనువులు..

నిప్పు పొత్తిళ్ళల్లో ఒదిగిపోయానేమో
కణికనై వెలుగుతున్న ..

నే ఓనమాలు దిద్దిన
మరో పాఠశాల నీ దేహం..

బిడి కౌగిలిలో యుద్ధాలు బిడియాలన్నిటిని బట్టబయలు చేసేసాయి..

చెక్కిళ్ళు చెకుముకి రాళ్ళుగా మారి చెమట చుక్కలను అద్దుకున్నాయి..

ఓయ్.....పగటిని రేయి హత్తుకుందా...
రేయి పగటిని హకత్తుకుందా 🤔🤔

కాలం గోల చేస్తుంది
నన్నిలా కట్టి పడేయకండని..

లోకం కోసం కాస్త దూరమనే
విరామం తప్పదు కదా..

మళ్ళీ మళ్ళీ కలుద్దాం
మనసనే మంచె కాడ..

✍️అరుణిమలు

No comments:

Post a Comment