తాను నేను

నన్ను గెలుచుకున్న తీరు చూసి మనసెరిగి‌న వాడివి అనుకున్న..
గాజు బొమ్మ లాంటి మనసును కోరి జారవిడిచాక కానీ తెలియలేదు... ఆ మనసు వెనుక దాగిన కాఠిన్యం గురించి..

కంటికి‌ కనిపించేదంతా మాయే
ఏది నిజం
నీ అవసరం

ఏది అబద్ధం
నీ మాటలు

ఏది నమ్మకం
అతుకు పడని ముక్కలై మిగిలింది ఇప్పుడు

రెప్ప పాటులో మారిపోయే నటనలు
పలకరింపుల మాటున దాగిన కుయుక్తులు
నోటి మాటలన్ని నీటి మూటలని చెప్పిన అనుభవాలు..

నువ్వో గాయానివే..
గతం తవ్విన ప్రతీసారి
గతి తప్పిన నా అడగులకు ఋజువుగా జారిపోతుంటావు... కన్నీటి చుక్కవై

తాకాలని ఉన్న కూడా దాహం తీర్చని తడివని ఎక్కడ మళ్ళీ మరో మచ్చగా
నన్ను అంటుంది ఏమో అని భయం..

✍️అరుణిమలు