తాను నేను

బంధం ఉంటేనే బాధ్యత ఉంటుందా అంటే కాదేమో అనిపిస్తుంది...
ఏ అభిమానం ముడివేసిందో మన మధ్య ఈ అనుబంధాన్ని...

ఒక కోపం ఇంకొక కోపాన్ని ఊరడిస్తూ
ఒక అల్లరి ఇంకొక అల్లరిని ఆటపట్టిస్తూ

పెంకి తనాన్ని సైతం చిరునవ్వుతో చూస్తూ
అలకలను ఓపికగా అక్కున చేర్చుకుని ఊరడిస్తూ

గడుసుతనాన్ని గిచ్చి
స్వాభిమానాన్ని మెచ్చి
నేనెవరిని అని ప్రశ్నిస్తూ.. ??

అవును ఎవరి వోయ్ నువ్వు !?

ఇంత ఓపిక ఎక్కడ నుండి వచ్చింది రా..

మాటేమో మొరటాయే
చేతలేమో సవాలుకు సిద్దమాయే..

ఆడపిల్లననే భయాన్ని తుడిచేయమని
ఆడించే బొమ్మను కాదని హెచ్చరిస్తూ
నా పొగరుని పొగరుగా మెచ్చుకుంటావు చూడు

మొగలి పొదల్లో సువాసనలే
నీకు ఉదాహరణ
మొండి మనసులో మచ్చలేని మమత నీది

ఏ బంధం లేని బాధ్యత నీది
భరించేయడంలో
నేను నమ్మిన నాదనే నమ్మకాని నిలుపుకోవడంలో..!!

✍️అరుణిమలు