Saturday, 9 November 2019

తాను నేను

లోకమంతా నిశ్శబ్దంగా కనిపిస్తుంది
ఆలోచనలు ఒంటరిగా మిగిలాయి మనసును ఎక్కడో వదిలేసి..

మనసును వెలి వేయాలని ఉంది
వెతికి పెట్టలేని నా ఇష్టంలో నన్ను ఇంకా బంధీగా ఉంచినందుకు..

గుప్పిట దాచిన దుఃఖం
గుండెల్లో చిచ్చుపెడుతుంటే..

ఆ చితిలో రగులుతున్న నమ్మకం
నవ్వుతుంది ఇంతలా ఎందుకు నమ్మావే సాటి మనిషిని అని..

నీకు దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు ఒకలా
దూరంగా జరిగాక ఒకలా
నిన్ను నమ్మిన వారిని నీ అవసరాలకు వాడుకుంటుంటే..

ఛీ.....నువ్వు మనిషివేనా
అని అడగాలని ఉంది..

ఆటలలో ఆరితేరావు
ఓటమి ఎరగని వాడివే
కానీ..నీది ఓ గెలుపేనా..

✍️అరుణిమలు

No comments:

Post a Comment