తాను నేను

మళ్ళీ తిరిగి వస్తా నీ దగ్గరకు... కానీ ఉపయోగం ఏముంది..

నేను ఎక్కడ నిన్ను వదిలి వెనుతిరిగానో

నువ్వు ఇంకా అక్కడే ఉన్నావు..

ఇప్పుడు ఏంటి

తప్పు నాదే అంటావు

నీది ఏం లేదంటావు..

నీ ఆవేశం

నీ ఆలోచనలు

నేను నేను అనే నువ్వు..

ఇంతేగా నిజం..

తప్పు ఒప్పుకోవడానికి వెనక్కి తిరిగి రావడం దేనికి..

నాదే తప్పు...

సరేనా...

నా తప్పుకు 

నాకు నేను వేసుకున్న శిక్ష

మన మధ్య ఈ దూరం అనుకో..

నేను వేసుకున్న శిక్ష చాలదా

నువ్వే వేయాల..

తిరిగి నా మాటలు నాకు ఇచ్చేయాలి అంతేగా..

మళ్ళీ మళ్ళీ చంపడానికి

ఇక్కడ దేహం మాత్రమే మిగిలి ఉంది..

మనసు ఎప్పుడో చచ్చిపోయింది..

మనిషి మీద కొడితే కసి తీరదు

మనసు మీద కొడితే కదా కోపం తగ్గుతుంది..

మనసు మీదే కొట్టేసావు

మనం అనుకున్న ప్రతీసారీ నేను, నా అహం అంటూ...నన్ను వేరు చేసి పడేసి..

పిచ్చి దానిని...

నా అనే హక్కు ఉంది అనుకున్న..

అభిమానమో, ఆపేక్ష నుండి వచ్చిన మందలింపులను కూడా...

జవాబులు కావాలి అన్న రోజునే మనసు చచ్చిపోయింది..

దెబ్బ తగిలించుకున్నావని 

అమ్మ నడవడం చేతకాదా అని రెండు తగిలిస్తే..

అవకాశం దొరికింది అని కొడతావ, తిడతావ...నువ్వు ఎందుకు ఇలా చేసావంటే... 

తల్లి ఏం నిరూపించుకోవాలి అక్కడ, 

తన ప్రేమకు అర్థం ఏమని చెప్పాలి,

తన బెంగను ఏ విదంగా బయట పెట్టాలి...

నన్ను అదే చోటున నిలబెట్టావు...

నేను నీ తల్లిని కాను కనుకేమో నా సమాధానాన్ని మౌనానికి వదిలి వచ్చేసా...

సమాధానం ఇవ్వగలిగిన రోజున తిరిగి వస్తా..

నువ్వు పరాయి వాడివి ఐతే జవాబు ఇవ్వగలను..

అభిమానాన్ని వదిలేసిన రోజు తిరిగి వస్తా..

నువ్వు కావాలంటు,తప్పులను ఒప్పుకుని నిన్ను పొందేందుకు..

నువ్వు వేసిన ఒక్క ప్రశ్న

మనం అనే నా భ్రమను లాగిపెట్టి కొట్టింది..

ఇంకా అదే గాయాన్ని మోస్తున్న

బహుశా ఇది ఎప్పటికి మానదేమో..

నీలోనే, నీతోనే ఉన్నా ఇంకా

ఉంటా కూడా...

తిట్టిన, అలిగిన, కోప్పడిన,ఏడ్చిన,నవ్విన,ప్రేమించిన

అన్ని నీతోనే...

నీకు దూరంగా మనసుకు దగ్గరగా..

✍️అరుణిమలు