తాను నేను

నీ ప్రేమ పరిచయం అయ్యాక ప్రశాంతత పోయిందిరా నాలో...

ఎలా ఉన్నావో

ఏం చేస్తున్నావో

అనే చింత..

ఎదురు చూసి చూసి

అలసిపోతున్న తరుణంలో వస్తావు...నీ పలకరింపుతో తట్టి లేపుతావు..

చెప్పాలి అనుకున్నవి ఏవి చెప్పను...

ఇంతలోనే ఏదో జగడం మన మధ్య..

నీ అహం వేసే ప్రశ్నలు

చేసే గాయాలు..

నీతో నేను గొడవ పడిన

నాతో నువ్వు గొడవ పడిన

ఏడ్చేది నేనే..

నీ దూరాన్ని భరించలేను

నీ మౌనాన్ని సహించలేను

నా అభిమానాన్ని చంపుకుని ఉండలేను..

ప్రశాంతత నీలో ఉంటేగా 

నాకు పంచగలవు.‌.

ఎదురుపడనంత వరకు నీ తలపులతో పోట్లాటలు

ఎదురు పడ్డాక నీతో..

ఏవో ఙ్ఞాపకాలను పోగేసుకుందామనుకున్న..

కానీ కన్నీటిని దోసిట నింపుతున్న నేడు..

నీతో ఉన్న బాధే

నువ్వు లేకున్న బాధే..

ఏ బాధైనా ఇష్టమే అనిపిస్తుంది

నువ్వు నాతో ఉంటే చాలు..

కానీ కలిసి ఉంటే 

నీ మీద ఉన్న విలువకి భంగం వస్తుంది ఏమో అనిపించింది..

అందుకే...నా మనసులో మొదటి సారి 

నువ్వు నా వాడిగా కలిగిన భావాన్ని దాచుకోవడానికి దూరంగా వచ్చేసా..

నన్ను నేను నీ నుండి దూరంగా ఉంచలేను 

కనుకే...ఒట్టుతో నా మనసును శాసించాను..

మనకోసం మనం మాట్లాడుకోము

పోట్లాడుకోము..

మనకంటు, మన కోసం అంటు మనం పంచుకున్న సమయం ఉందా అసలు..

✍️అరుణిమలు