తాను నేను

ఎదురు చూపులో 

ఎన్ని ప్రశ్నలో..

ఎలా ఉన్నారో, 

ఏం చేస్తున్నారో, 

ఎప్పుడు వస్తారు, 

మనం గుర్తుకు వస్తామ, 

గుర్తుకు వస్తే పలకరింపేది..

తీరికగా తీరిక అయ్యాక వచ్చి 

ఏం చేస్తున్నావు అంటావు..

ఈ మాట కోసమేనా

తనువంతా కళ్ళు చేసుకుని ఎదురు చూసేది..

ఏ మాత్రం ఆత్రం కనపడదే

ఆ స్వరంలో...

ఏదేదో చెప్పాలి, చూపించాలని

అనుకున్నవన్ని ఆవిరై పోతాయి..

ఐనా నీకోసం చూసే అలవాటు పోదు

నీ గురించి ఆలోచనలు నన్ను వదలవు..

ఈ మనసుకు ఉన్న

తొందర అంతా ఇంతా కాదు..

అంతలోనే సంతోషం

ఇంతలోనే నీరసం..

తనువును వదిలి

ఎక్కడెక్కడో తిరుగుతుంది 

మనల్ని తిప్పుతుంది..

అది వలచిన వారి చేతిలో 

మనల్ని కీలుబొమ్మలను చేస్తుంది..

✍️అరుణిమలు