తాను నేను

ఆశగా ఎదురు చూసిన కాలం
తోడుగా ఉంటా అంటూ వచ్చింది కాసేపు..

ఎన్నో కబుర్లను
తీపి తీపి తాంబూలాలను
పంచింది...

చిలిపి తగాదాల ఘాటు
చెక్కిలిని తాకిన కానుక
చేతిలో చేయి వేసిన నమ్మకం..

ఇంత అందమైన వాతావరణంలో...
ఎదలో ఏదో ఆందోళన..

కాలాన్ని ఇలా ఆగిపొమ్మనే చిన్న కోరిక
మాటల్లో చెప్పలేని దిగులు
నువ్వు లేని ఘడియల్లో నన్ను భయపెట్టే ఏకాంతం
ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే నీ ఆలోచనలు
మళ్ళీ నీ రాకకై ఎదురు చూసే చూపులు
ఒంటరితనాన్ని వెక్కిరించే నీ ఙ్ఞాపకాలు..

నన్ను పరీక్ష పెట్టడానికి ఇవన్నీ సిద్ధం
వాటిని ఎదుర్కొనేది ఎలా అనే
ఆలోచనల యుద్ధం చేస్తుంట అంతరంగాన‌‌..

చెప్పలేని బాధని
చూపించలేని అసహనాన్ని
పెదవి చివరన చేరగానే చిరునవ్వగా మార్చేస్తుంటా..

నా చిరునామా నువ్వే కావాలని
బ్రహ్మ రాయని రాతని చెరిపేయాలని..

మనసున ముడివడిన ఈ బంధం
మట్టిలో కలిసే వరకు తెగిపోదని..

ఎన్నో ఎన్నో చెప్పాలని ఉంటుంది
అన్ని మనసు గుమ్మంలో మౌనంగా ఆగిపోతున్నాయి..

చెరిపేదెలా...నా ఎద గోడ పై చెక్కిన నీ రూపాన్ని
చెప్పేదెలా...చెమ్మగిల్లిన గుండెల్లో ఊపిరి నువ్వే అని

ఇది అక్షరం కాదు
నేను నాతో పంచుకునే
నీ భావన..

ఐతే నువ్వు లేదా
ఈ అక్షరమే నా వ్యసనం
నాకు లేదే ఇంకే వ్యాపకం..

✍️అరుణిమలు