తాను నేను

కలిసుండటం అంటే రెండు దేహాల సహా జీవనం కాదు....
నువ్వు నాతో ఉన్న, లేకున్నా నా స్థానాన్ని కబ్జా చేయడం...

తలపులో తిష్ట వేసుకుని కూర్చోవడం
చెరగని జ్ఞాపకాల కానుకలు
చెదరని ఆశలు
ఎదురు చూపుల వశమై పోవడం

ఈ దూరాల కొలత
శూన్యం అనిపించేంత చేరువలో నువ్వు ఉండటం...
ఆకాశంలా నా నీడగ...
అడుగడుగునా ధరణీ లా నా తోడువై...

ఊహలలో ఊరించి...
కన్నీరుగా కరిగించి...
పెదవంచున తీపి తాంబూలమై...
నువ్వెక్కడ అనే ఆలోచనను బంధించి...
నన్ను నీలో శ్వాసింప చేయడం....

మొత్తానికి నేను ...
నువ్వు రాకముందు, నువ్వు వచ్చాక అనే భాగాలుగా మిగిలిన తోడును....

✍️అరుణిమలు