అరుణిమలు

ఏం ఊహించని...ఆశించని రోజులు అవి నాకై నేను...నాకోసం నేను గడిపే కాలం అది నేను....అనే నన్ను విచ్ఛిన్నం చేయాలని భావించిందేమో కాలం.... నిన్ను ...

ఏముంది నీలో నను బంధించే మంత్రం... ఈ ఆకర్షణశక్తి ఏంటోయ్ నీలో.... ఏ మూలనున్న నీవైపు లాక్కొచ్చే ఈ మాయ ఏంటి.... తెలుసుకోలేని ఈ వింతేనా ప్రేమం...

మనం కలుసుకోవటం ఇలా ఇది మొదటిసారి అయితే కాదు అంటుంది నా మనసు.... మనల్ని చూసి పరవశించిన ఈ ప్రకృతే అందుకు ఋజువు.... నా మనసులోని పులకింతలన్నీ ...

చిన్న చిన్న ఆనందాలే కదా జీవితమంటే... కాసంత సమయం నువ్వు నేను మనమై గడిపితే చాలదా... నీ కళ్ళలోకి చూస్తూ కరిగిపోతున్న కాలాన్ని మర్చిపోతూ భవిష్...

ఙ్ఞాపకాలలో అలా మనసు ఊయలూగుతోంది మన నవ్వులు విరబూసిన ఆ నిమిషాలు తలంపుకొస్తే... అదరాలపై ఇప్పుడు సిగ్గును అద్దుకున్న నవ్వు పూసింది నీ పేరుమీద...

నీతో నా అనుభవాలను రాయనా...అనుభూతులను రాయనా... అనుభవాలేమో ఏడేడు జన్మలకు సరిపడా గుణపాఠాలు... అనుభూతులేమో తాకేందుకు కూడా చోటు లేనన్ని గాయాలుగ...

తొలకరై నువ్వు తొంగిచూస్తే నే పిల్లగాలినై నిను అల్లుకుపోతా.... చినుకువై నువ్వు నను చేరితే తొడిమనై విచ్చుకుంటా.... జడివానై నువ్వు జోరుమీద ఉం...