అరుణిమలు

అనుకోని అతిధులే ఈ కన్నీళ్ళు ఆలోచనలలో నేనుంటే అవి పలకరింపుకి వస్తుంటాయి... నువ్వు దూరమైతే అవే తోడు భావాల భారం అక్షరాలుగా మారే లోగా అవి కరి...

నన్ను గెలుచుకున్న తీరు చూసి మనసెరిగి‌న వాడివి అనుకున్న.. గాజు బొమ్మ లాంటి మనసును కోరి జారవిడిచాక కానీ తెలియలేదు... ఆ మనసు వెనుక దాగిన కాఠిన...

అలసిన చూపులకు నీ కలలే బలం నీరసించిన మనసుకు నీ రాకే అమృతం దారులన్ని నీ రాకకై ఎదురు చూస్తున్నాయి దప్పికతో ఉన్నది మనసు వాన చినుకువై నన్న...

భావాలేమో సున్నితం మనసేమో మొద్దుబారి పోయింది... ఆశలనేవి తెలియదు కోరికలనే ఆరాటం లేదు రేపటి వేపు దృష్టి లేదు గడిచిన నిన్నటి కోసం చింత లేదు...

ఎదుట లేవేమో కానీ ఎద నిండా నీవే కదా....ఎదురు చూసే క్షణాలకు తెలుసు యుగాల భారం ఎంత బరువుగా ఉందో... అలసట లేని పయనం... ఘడియలు గుండె చప్పుడతో లయ...

ఒయ్యారాలు ఒలక పోస్తూ వలపు కవ్వింపులా తాకే తెమ్మర లాంటిది కాదు నా ప్రేమ... నమ్మకానై నీ పక్కన ఉంటూ ఇష్టాన్నై నీ చుట్టూ అల్లుకుంటూ కోపాన్న...

ఒకరికొకరికి ఇవ్వగలిగేది ఏమన్నా ఉందంటే అది సమయమే.. అవును... కాస్త కాలాన్ని నాకోసం రాసి ఇచ్చేయ్ చాలు.. తీరిగ్గా తీరుబాటు అయ్యాక గుర్తుకు వ...