తాను నేను

నా సంతోషం లోనే కాదు

నా కష్టంలో

బాధలో

నిరాశలో

ఆశలో కూడా నువ్వు గుర్తు వస్తావు..

అసలు మరచిపోతే కదా

గుర్తు తెచ్చుకోవడానికి..

అంటే...

నా కష్టం, సుఖం, ఆలోచనలు, అభిప్రాయాలు అన్ని నీతో పంచేసుకుని...

నీ దగ్గర ఓదార్పు పొంది, సలహాలు తీసుకున్నానని కాదు..

మన మధ్య అంత సమయం ఎప్పుడు లేదు

పలకరింపులు కూడా ముక్తసరే..

ఏదైనా ముందు నీతో పంచుకోవాలని ఉంటుంది

కానీ ఎప్పుడు నిరాశే మిగిలింది..

ఆశ పడటం 

అంతలోనే నిరాశ పడటం 

అలవాటు ఐపోయింది..

ఏ విషయం లోతుగా మాట్లాడుకోము..

మన మధ్య మాట్లాడు కోవడానికి ఏది లేనట్లు..

ఎక్కడ మనం ఇంకా ఇంకా దగ్గర అవుతామేమో అని నేను...

ఎక్కడ నీ ఇష్టం బయట పడిపోతుందో అని నువ్వు అంటీ అంటకుండా తిరుగుతున్నాం..

ఒకరి ఆలోచనలు ఒకరికి తెలుసు...కానీ బయట పడం..

ఒకరికొకరం దూరంగా ఉండటానికి పడే కష్టం తెలుసు కానీ కలవము..

బాగా నటిస్తున్నాం ఇద్దరం

ఎవరిని మెప్పించడానికో మరి..

రాత రాయని ఆ దేవుడినా

రాతలో ఉన్న మన బంధాలనా

✍️అరుణిమలు