Friday, 28 February 2020

తాను నేను

నీ ఙ్ఞాపకాల సంపద కోసం
ఆశ పడ్డాను...

రేపటి రోజున 
నాకు తోడుగా ఉంటాయని..

ఇప్పుడు
నీ ఙ్ఞాపకాలు అంటేనే
మనసు ఆరిపోయే దీపంలా
వణుకుతుంది..

ఇదే ఫలితం
నన్ను చేరుతుంది అని
నిన్ను కలిసిన మొదటి రోజున తెలియలేదు..

నన్ను వెతుకుతూ వచ్చిన
నా మరో ప్రాణానివి అనుకున్న..

ఈ జన్మకు పొందని
వరానివని తెలిసి
మరుజన్మకు నీ తోడు కోరుకున్న
పిచ్చి దానిని..

మనసంటే తెలియని నీతో
ఎన్ని జన్మల ప్రయాణం చేసిన
మనం ఒకటి కాలేం అని
ఎంత ఆలస్యంగా తెలిసింది..

నన్ను నేను నీ నుండి
దూరం చేసుకోవడం ఎంత కష్టమో అనుకున్న..

మాటలతో మనసు ముక్కలు చేసి
ఇంత సలువుగా నీ తలపును తీసి పారేస్తావని 
అనుకోలేదు..

పొందింది అంతా మాయగా ఉంది
పోయిన కాలమంతా ఏ జన్మ ఋణమో అనుకుంటు..

నన్ను నాకు తిరిగి ఇచ్చేసిన నీకు 
"కృతజ్ఞతలు" మాత్రమే చెప్పగలను..

పోవోయ్ బాటసారి
మరో మనసును వరించడం
ఎంత నేరమో చెప్పేసావుగా..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

తిట్టిన, కొట్టిన, మెచ్చిన
నువ్వే అనుకున్న...

మరి నువ్వే నా బాధవైతే
ఎలా ఉంటుందో
అని ఎప్పుడు ఊహించలేదు..

నువ్వు ఇచ్చిన ఏకాంతం
బాగుంది అనుకున్న
మన గురించి తెలుసుకోవచ్చని..

నీకై ఎదురు చూసిన 
చూపులలో మన రేపటిని వెతుక్కుని
ఇదో తీయని బాధ అని సరిపెట్టుకున్న..

నువ్వు చూపించిన
నిర్లక్ష్యాన్ని  
కాల పరీక్ష అనుకున్న..

నీ అహం గాయపడిన
ప్రతీసారీ
నువ్వు వేసిన శిక్షను 
మౌనంగా భరించా‌..

ఏం ఆశించానో నీ నుండి
ఎప్పుడో మరచిపోయా..
ఎలా ఈ దూరాలను చెరిపేయాలనే
తపనలోనే కాలం గడిచిపోయింది..

నువ్వు, నేను
అనే ప్రతీ క్షణాన్ని 
ఙ్ఞాపకంగా దాచుకుందామనే ప్రయత్నంలో
ఓడిపోయా..

నీకు నేను ఎవరిని అనే ప్రశ్నలో 
నన్ను ఎంత సునాయాసంగా పడేసావో...

నా అభిమానాన్ని ఒక్క వేటుతో
నరికేసావుగా..
మనసు విరిగిపోయింది ఇప్పుడు..

నన్ను నేను చూసుకోవడానికి
నాతో నేను మాట్లాడుకోవడానికే
ఏదోలా ఉంది..

ఇక నీ తలపు కూడా 
నన్ను కదిలించలేనంతగా బద్దలు చేసేసావు..

ఇది మలుపు కాదు
మన కథకు ముగింపు..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

మరచిపోవాలంటే తలంచాలి
తలంచేది మరచిపోవడానికా 
ఎలా అనే ఆలోచన ఒకనాటిది...

కొన్ని సంఘటనలకు స్పందించడానికి కూడా ఒక్కోసారి మనసు ఒప్పుకోదు...

తలంచను, స్పందించను, మరచిపోను 
నువ్వో‌ మౌనానివై సమాధి ఐ పోయావు నాలో నేడు.. 

నమ్మకాలను నడి వీధిన
వదిలేసాక..
ఎదలో గరళంలా
మింగేసిన ప్రశ్నలు ఎన్నో...

ఎంతటి ఘనమైన మొదటాఖరి
బహుమతి అందుకుందో 
ఈ మనసు నీ నుండి..

ఎన్నో అనుకున్న
చివరాఖరుకు నీ తలపుకు కూడా
చిగురాటుకులా మనసు వణుకుతుంది..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

ఏవేవో ఆలోచనలు
కాదు సందేహాలు
అది కాదేమో..

ఏదో భయం
నిన్ను తెలుసుకున్నాన పూర్తిగా..

నీ అంతరంగాన్ని
చదివాన లేదా...

రేపటి వేపు
పడుతున్న నా అడుగులు
తీయని ఙ్ఞాపకాలేనా...

ఎక్కడెక్కడో
జరిగిన కథలలో
మన కథ ఒకటై మిగిలిపోదుగా..

నీకై ఎదురు చూస్తున్న
ఈ కనులు చూసేదంతా నిజమే కదా..

ఏదేదో గుబులు
నువ్వు లేని గడియలలో
నన్ను వెంబడిస్తుంటే..

అప్పుడే 
వచ్చి పిలుస్తావు..

ఏయ్...
ఏంటా పరద్యానం అంటు..

నిజమే 
ఏ దూరమో నన్ను
మాయ చేయాలని చూసిన ప్రతీసారీ..

చేయి అందుకుని
చేర దీసుకుంటావు..

ఇదే...
ఈ స్పర్శే
గుండెల నిండా ధైర్యాన్ని నింపేస్తుంది..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

పిలిస్తే పలికానా
తలంచితే చూసాన..

ఇప్పటికి
సందేహమే..

ఎలా..
నీ రాకను ఊహిస్తానో
ఎలా..
నీ మౌనానికి బదులిస్తానో

కావాలనుకుని
పిలిచినప్పుడు నువ్వు పలకవు..

కానీ..
నీ తలపులో మునిగి
వెనుతిరిగి చూస్తే ఎదురుగా ఉంటావు..

మనసులో
ఆనందమంతా పెదవుల పై చేరి
కనులలో దాగుంటుంది సిగ్గై..

ఇదంతా నాకేనా
నీకు కూడా జరుగుతుందా
అని అడగాలని ఉన్న
అడగలేకున్న..

జరిగితే
మనం అనేది నిజం..
జరగకపోతే
నేను అనేది భ్రమే..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

ఈ ప్రేమలు గట్రా 
నాకు తెలియదంటావు..
నాలుగు రోజుల 
నా మౌనానికి చిన్నపిల్లాడిలా
అల్లాడి పోతావు..

ప్రేమించడం 
నాకు రాదంటావు..
ఎన్ని జరిగిన ఏమయ్యినా
నిన్ను వదిలేది లేదని 
మాటిస్తావు..

ప్రేమ మీద
నమ్మకం లేదంటావు..
నీ ఎద భారంగా ఉన్నప్పుడు
నా ఒడిలో చేరిపోవడానికి
నన్ను వెతుకుతూ వస్తావు..

నా నుండి ప్రేమను
ఆశించకంటావు..
కోపంలో నేను వదిలి
పోతుంటే 
ఎందుకు నన్ను ఆపలేదు
అంటావు..

ప్రేమంటూ అధికారం
చేయకంటావు..
నన్ను అనే హక్కు నీకే ఉంది
నే పడేది నీ దగ్గరే అని
నాతో క్లాస్ పీకించుకుంటావు..

అసలు
ఈ ప్రేమంటే ఏంటో
నీకు తెలియదా
నాకు తెలియదా
అనిపిస్తుంది..

మరి 
మన మధ్య
ఉన్నది ఏంటోయ్..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

వేచి వేచి 
వేసారిన‌ మనసు పై
నీ పలకరింపుల జల్లులతో
పులకరింతలు పుట్టించావోయ్..

నువ్వు 
ఏ ఋతువు వై
ఎప్పుడు వస్తావో..

ఏ కాలానికి
నా కలలను వదిలి
రమ్మంటావో‌ తెలియని ప్రశ్నవి...

మనం అంటావు
నేను నువ్వు ఎవరంటే
ఒకటే కదా....కాదా
అని ఎదురు ప్రశ్నించే నేర్పరివి..

నీ కలంలో పదాన్ని
నీ అక్షర భావాన్ని
కాలానికి ఎదురు వెళ్ళే తర్కాన్ని..

కాసంత దూరానికి
నిన్ను వదిలేసిన
బాధ్యతగా నిన్ను వెతుక్కు వచ్చే 
నీ వాడినే ఎప్పటికి అంటావు..

ఆ దూరాలలో రాలిన 
కన్నీటి బొట్లను
నీ చేతులతో తుడిచి
నీ స్థానం ఎప్పటికి మారదంటుంటే..

నన్ను ఓడిపోయి‌
నిన్ను జయించిన గర్వం
నా పెదవులపై తిష్ట వేసుకుని కూర్చుంది..

తనను తాను
అన్వేషించే వ్యక్తికి
నేనో మజిలీని..

నా భావ సంద్రంలో
నువ్వో జీవానివి..

✍️అరుణిమలు