Saturday, 29 September 2018

తాను నేను

నువ్వంటే ఎంతెంత ఇష్టమొ
అరచేత అద్దిన గోరింటలా చూపించనా..
నీ మీద ఉన్న కోపాన్ని
ఎరుపెక్కని కంటి కొనలలో దాచి చూపించనా..

నీకై నా ఆలోచనలో ఎన్నో చెప్పలేక
ఆ ఆకాశంలో చుక్కలన్ని అంటూ చూపించిన..
నీలో తప్పి పోయిన నన్ను వెతుకుతున్న అని
ఆ విశ్వాన్ని బొమ్మ గీసి చూపించనా..

నీకోసం ఎదురు చూసిన చూపులను వర్ణించనా
ఆ కొలనులో కలువ, చందమామ లను ఉదాహరణ చేసి..

నీ ముందర ఆడిన ఆటలను
ఓడిన అలకలను నీకేమని చెప్పను..
నీ భుజాలపై తలవాల్చిన పాపాయిని అయ్యి మాటలే మరచిపోయా అని..

ఏ అగాధాలను తవ్వలేని కోపాలు
కరిగిపోతునే ఉన్నాయి మన మధ్య
మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతూ..

దయలేదంటూ మధ్యకు వచ్చిన దూరాలు దయచేస్తున్నాయి చోటు ఏదంటు..

చాలు ఇలా మనం
చెదరని చెలిమికి చిరునామాగా..
చెంతన లేవు అంతే
ఉన్నది మనసులోనే కదా..

✍️అరుణిమలు

Wednesday, 26 September 2018

తాను నేను

అనుభవాలు ఎప్పుడు మంచివే
కొన్ని పరిచయాలే కంటిలో నలుసులా మెదులుతూ ఉంటాయి..

మరుపుకు చోటు ఇవ్వవు
మనసును వెంటాడం మానవు..

ఙ్ఞాపకాలన్ని జలగలే
మనల్ని పీల్చి పిప్పి చేసేందుకు..

అనుభూతులు కథలుగా అక్షరాలలో మిగిలాక
పఠించేందుకు పెదవి కూడా వణుకుతుంది..

మనసు పుస్తకంలో ఎన్ని మజిలీలో
మలుపు మలుపుకు మనసు భారం పెరుగుతునే ఉంది...

నీతో గడిపిన భాగం చుట్టూ
మనసు పరిభ్రమిస్తుంది..
ఇంకా ఇంకా నీతో పంచుకోవాలనే తపన దేనికో...

కన్నీటి కలువలే ఈ అక్షరాలు
తడుస్తూ మెరుస్తూ ఉన్నాయి
నా కలల సాగరంలో..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

నా మౌనాన్ని చేదిస్తావెందుకు
నేను వైరాగ్యాన్ని మచ్చిక చేసుకుంటుంటే..

పిలిచాన రమ్మని
నా ఒంటరితనంలో ఒయాసిస్ లా..

నా ఏకాంత లోకంలో
నాతో నేను
నాకై నేను
సాగుతుంటే నీ రాకపోకలు
రేపుతున్న అలజడులు ఎన్నో..

నన్ను నా నుండి దూరం చేసి
మచ్చిక చేసేసుకోకోయ్ నీకు..

నువ్వనే అలవాటు నుండి
నాకు విముక్తిని ఇచ్చేయ్..
ఈ అనుబంధాల సంకెళ్ళను వేయకు
మనసు మోయలేనంటుంది..

కలలను సైతం కబ్జా చేసేసావుగా
కాలాన్ని ఎదిరించి నన్ను దాచేయకు ఇలా నీలో..

కొన్ని కొన్ని ఘడియలు నన్ను ప్రశ్నిస్తున్నాయి
నీలో దాగున్నది ఎవరని..
వారించే నా పిలుపులకి వినపడనంత దూరం
పోయింది నా నీడ నన్ను వదిలి..

వద్దు..ఏది వద్దురా వదిలేయ్
ఏ తీరం చేరని ఈ బంధాన్ని..

రేపు విడదీయాలన్న వీడిపోనంత
ఏకమైనా ప్రాణాలను ఇబ్బంది పాలు చేయక ముందే తెంపేయ్ మన ఈ బంధాన్ని...

✍️అరుణిమలు

Monday, 24 September 2018

తాను నేను

చూపులను సైతం తడిమేసే నీ చూపులను తప్పించుకుని తిరుగుతున్న...

నువ్వు లేని చోటేదంటు వెతుకుతూ కదులుతున్న
నా మనసు...పదే పదే నీవేపు తిరిగి చూస్తుంది..

ప్రాణం నీతో ముడిపడి పోయింది ఏమో
పాదమెటు పద పద మంటున్న మనసు నాతో రానంటుంది...

నీ ముందు బలహీనమవుతున్న ఆలోచనలు
ఆచరణకు ససేమిరా అంటున్నాయి...

కసిరిన, నిందించిన,దండించిన మార్పు లేదోయ్
దేనికైనా సిద్దమే అంటూ ఎదిరిస్తున్నాయి...

నీతో జరిగే పోరు తక్కువ
నాలో నాతో జరిగే సమరం ఎక్కువ...

అలుపన్నది లేదు నీ తపనలకు
అదుపే లేదు నీ ఊహలకు..

నీ ఎదలో ఒక పూటకు పూచే పువ్వును
కావాలని లేదోయ్..
నిను వీడని నీ నీడకు ప్రతిరూపాన్ని కావాలని ఉంది...

ఎంతెంత దూరం నేను నీకు కదులుతానో
అంతంత చేరువే అవుతుంది నా మనసు..

మనసు గిచ్చి మరీ చెబుతుంది
ఎందుకే ఈ దూరాల ఆట ఆడుతున్నావని...

✍️అరుణిమలు

Sunday, 23 September 2018

తాను నేను

అతిధిగా వచ్చావా ఈ మనసులోకి
ఆతిధ్యం ఇచ్చావా నా మనసుకు

అవసరాల ముసుగులో లోకం ఉంది
నేను నీ అవసరాన్ని కాను కదూ

కోరికల వలయంలో వయసులు ఊగుతున్నాయి
నీ కోరికలో నేనొక వస్తువును కాను కదూ

కాలక్షేపానికి ఆటలు ఎన్నో ఈ మనసులతో
నీ ఆటలో నేనొక బొమ్మను కానుగా

హక్కులు కోరే సమాజంలో
నా హక్కువు నువ్వే కదా

అధికారం ఆశించే అంగడిలో
ఇద్దరం అమ్ముడు పోలేదు కదు ఎవరికి

సమూహంలో నువ్వు ఉన్నావు
ఆ గుంపులో నేను ఒకదానిని కాదు కదా

నేను సమూహంలో ఉన్నా
నువ్వు నాలో సగ భాగానివై మాత్రం కనిపిస్తావు

హ్మ్్్్్్్్

ప్రశ్నలన్ని పదాల పేరికగా మిగిలాయి
జవాబులన్ని భవిష్యత్తులో దాగున్నాయి

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

కొన్ని మాటలు మౌనాన్ని వీడాక
నిర్ణయాలు నిశ్శబ్దం నీడకు చేరుతాయి

తెంచేయలేని పదాలను
పంటి కింద పడి నలిపేస్తూ
మనసును తుంచేసి కదులుతుంటే
ఆ కాలమే ఒక సాక్ష్యమై చూస్తుంది..

ఎదంతా అల్లకల్లోలమే
ఒడ్డుకు చేరిన తుఫాను తాకిడికి
ప్రకృతి విలయంలా మారిన దేహపు
అవస్థలు అంతర్లీనంగా దాడి చేస్తున్నాయి..

ఉప్పు నీటికి కరువేముంది
ఉపకారం మరవని దేహం ఇచ్చిన కానుక కదా..

రెప్ప బరువుల్లో ఎన్ని భావాలో
తేల్చ లేని అనుభవాల్లో ములిగిపోతూ..

ఆనవాళ్ళుగా చారికలు మిగిలాయి
ఆనవాయితీగా మనసుకు సర్ది చెప్పుకోవడం జరిగాక..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

దూరం కూడా దూరమయ్యేందుకు
ఇష్టపడనంత దగ్గరతనం దేనికోయ్ మన మధ్య...

ఎగసే అలలే మన మనసులు
అలిసిన వేళ అలకై తీరాన్ని తాకి చల్లారుతూ..

ఏ మౌనాలు కట్డేసాయో
ఈ శరీరాలను ఏకం చేసి..

నా గతంలో నువ్వు లేవేమో
భవిష్యత్తులో వెనక్కి తిరిగి చూస్తే
నా ప్రతి అడుగు జాడలో నీ తలపు ఉంటుందోయ్..

మనసెందుకో ఇంత సున్నితం
నీ చూపులను తాళ లేను
నీ మౌనాన్ని వినలేను..

ఇష్టమైన గాయాలు నీ ఙ్ఞాపకాలు
కష్టమైనవి నీ సమక్షంలో క్షణాలు..

నీ చిరునవ్వులతో ఎదను తడిమేయకోయ్
అవి నా పెదవులను అంటి చెరగను అంటున్నాయి..

రెప్ప లేవని నా కనుపాపల పందిరిలో
రెప్ప వాల్చనివ్వని నీ తాకిడులు ఎన్నో...

తట్టి లేపుతున్న ఉదయాలను
తలగడకు వదిలేసి...
నేనింకా నీ ఎదలోనే నిదురిస్తున్న వెచ్చగా...

నీ సొత్తునే ఎప్పటికి
ఎదురుగా నువ్వున్న, లేకున్న
ఎదను ఇచ్చేసింది నీకే కదా..

✍️అరుణిమలు