నా చుట్టూ ఉన్న లోకం
ఒక్కోసారి వింతగా తోస్తుంది..
తమ మెదళ్ళను
పాడె పై మోసుకెళుతూ కొందరు..
రోజు నను పలకరించే నవ్వులలో
వికృతానందం వినిపిస్తూ..
సుతారంగా తాకే గాలిలో
ఎవరో వదిలి వెళ్ళిన చెమ్మ తడిగా నన్ను తాకుతూ..
అహ్లాదకరంగా ఉండే ప్రకృతి కాస్త
వింత సవ్వడులతో..
రాలిపోతున్న ఆకు
మరు జన్మ ఈచోట వద్దని శోకిస్తు..
వింత జీవుల వింత పోకడలని చూసిన భూమి
ఈ పాపాన్ని మోసే శాపం నాకెందుకని విలపిస్తున్నట్టు..
చుట్టూ చీకటే.... అంధత్వాన్ని మించిన అంధకారం మన మెదళ్ళను శాసిస్తుంటే..
వినిపిస్తున్న మాటలకు
ఎన్ని శాపాలు పెట్టాలని ఉన్న..
మౌనం నా పెదవిని వీడనంటు... ఆంతర్యాన ఆలోచనల యుద్ధం చేస్తున్న..
✍️అరుణిమలు