నిర్ణయాధికారాలన్నీ నీవైనప్పుడు
నా సమాధానంతో పనేముంది
అలవాటు చేసేసావుగా అన్నిటికీ సరే అనడం...
నిర్ణయం నీది కాని ఆచరణలో పెట్టాల్సింది నేనే కదూ...
సరేనా అంటూ నువ్వంటూ ఉంటే...
ఇంతకుమించిన చిరునవ్వును ఎలా ఇవ్వగలను...
మదిని నీ ఒక్కొక్క పదం చీల్చేస్తుంటే
ఆ బాధని ఇంకెలా ఆపను...
నీకు తెలియనిదా,ఎరగనిదా కాని నీకనవసరం అవి...
కర్త, క్రియ నువ్వు ఫలితం మాత్రం నీది కాదు కదా...
అంతా మరచిపోయి మామూలుగా ఉండు అనంటుంటే నువ్వు...
ఒకటి అడగాలి అనిపించింది కాస్త ఆ కాలానికి వెళ్ళి అంతా మార్చేసి వచ్చేయవా అని...
సాధ్యం కాదు కదూ....ఇదీ అంతే సాధ్యం కాదు
అదే జరిగింది మరచిపోవడం...
కోరని బంధాన్ని కానుకగా ఇచ్చావు కాని...
నే కోరిన ఒకే ఒక్క కోరికను మాత్రం తీర్చలేవు అదే విలువ...
నా మనసులో చాలా ఉంది విలువ కాని ఎలా చూపించను అంటుంటే...
నా మీద నాకు జాలి వేసింది....
ఏ విలువను నాకిచ్చి నీపై విలువను పెంచుకున్నావో ఒకనాడు ఆ రోజు ఎవరు నేర్పారమ్మ అని....
ఆశాభంగం ఈరోజు కొత్తా నాకు....
చాలా అలవాటు చేసావు నాకు....
ఎవరు నేర్పని పాఠాలు, ఎక్కడ పొందని శిక్షలు...
ఎవరు ఇవ్వని ప్రేమను, ఎన్నడు పొందని విలువను...
ఇన్ని ఇచ్చాక ఎలా మరచిపోగలను నిన్ను...
............అరుణిమలు............
