Thursday, 3 January 2019

తాను నేను

చూపులు చేరాలన్న చోటు వేరు
మనసు మాట్లాడలన్న మాట వేరు

పొంతన లేని పనులు
కదురు లేని కునుకు

నీ రాక కబురు అందిందేమో అన్నట్టు ఈ ఎద సవ్వడి ఏంటో..
ఏ పిలుపుకు బదులుగా అటు చూసాననో మరి నువ్వు ఎదురుగా కనపడటం ఏంటో..

ఏ మాటకు జవాబుగా పెదవి పై నవ్వు పూస్తుందో ఇక్కడ..
పిలిచే ప్రతీసారి అదే నీ మొదటి పిలుపులా మనసుకు కొత్తగా అనిపిస్తుంది ఎందుకో..

ఏ దిష్టి తగిలిందో
ఏ కంటికి ఇంపుగా కనిపించామో
లేదా కాలానికే నచ్చని కలయిక ఏమో మనది..

దూరం అనే ఆలోచనకు కోసుల దూరంలో ఉన్న నేనే
ఆ దూరాన్ని హత్తుకున్నాను ఇప్పుడు..

కానీ..
మనసు తన మాట తప్పనంటు
ఇరుకైన తనలో నిన్ను దాచేసుకుంది ఎప్పటికి..

✍️అరుణిమలు

తాను నేను

నీ చోటు ఇక్కడ పదిలంగా ఉంది..
నేనే కదిలించలేని నీ స్థానాన్ని ఎవరు ఆక్రమించగలరు ఇక..

ఇష్టంగా ఆ చందమామను దోసిటపట్టిన నీటిలోకి పిలిచేసా..
ఎక్కడ చేజారుతుందో అని నా ప్రేమ దాహాన్ని తీర్చమని దాచేసా నాలో..

కదిలే నా కోర్కెవు..
కనుల కూడలిలో కావలి కాస్తున్న కాటిక గుర్తువు..

వింటికి చిక్కని గురివి
వలపుల ఒడిలో మాత్రం చంటి పాప వే...

మారాలు ఎన్నో
మొరటు తనం అంతే
మన ఇద్దరి మధ్య గీతను చెరిపేసే పెంకితనం నీదే..

నా ఎదను తాకే పిలుపు నీదే
ఈ ఎదను గాయం చేయగలిగే శక్తి నువ్వే..

నా కనుబొమ్మల మధ్య ఉదయించే ఆశవు నీవే
నా పెదవుల పై పదమై నడియాడేది నువ్వే..

ఎక్కడో నువ్వు ఉన్నావు
నన్ను ఆడిస్తూ, ఓడిస్తూ,నడిపిస్తున్నావు..

✍అరుణిమలు

తాను నేను

అక్షరాల పై అదుపు లేదు
భావాలన్ని చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి
ఆలోచనల వేపు నుండి మనసు ఎటో మళ్ళింది

నీ నుండి దూరం జరిగాక
నాకు నేను కూడా దూరమయ్యాను

వెనుతిరిగిన ఇష్టం
కష్టపెడుతుంది క్షణం క్షణం
కానీ ఏం చేయగలను..

దారులన్ని మూసేసావు తొందరపడి
అభిమానం తలవంచలేక వెనుతిరిగింది

మనసుకు మాత్రమే తెలిసిన వ్యధ ఇది
విప్పి చెప్పేందుకు పదాలు లేవోయ్..

చదవడానికి కన్నీళ్ళు మిగిలాయి
చదవగలవా ఈ మనసు వేదన..

దేహాన్ని విడిచిన ప్రాణం లా
జీవం మరచిన ప్రాణిని అయ్యాను..

✍అరుణిమలు

Thursday, 22 November 2018

తాను నేను

మనసుకు ఆంక్షలు విధించినప్పుడు
మౌనం పహారా కాస్తుంది..
ఇష్టాన్ని కసురుకున్నాక
చనువు చివుక్కుమంటుంది..

నిశ్శబ్దమే మన చుట్టూ
అలజడులో ఎన్నో ఎదలో..
పెదని చాటున దాగిన ప్రశ్నలెన్నో
జవాబు కోరని కోరిక అడ్డుగా నిలబడింది..

ఆలోచనల సాలె గూడులో
మెదడు,మనసు చేస్తున్న పోరాటాలు ఎన్నో..

జరిగింది నిజమని
జరుగుతున్నది మనది కాదని
జీవితం చెబుతునే ఉంది
జీర్ణించుకోమని..

ఆశించింది అంచనాలకు
అందనంత ఎత్తులో ఉంది..
పొందింది ఏమో
నువ్వు ఎవరు, ఏమౌతావనే అనే ప్రశ్నను సంధించి తిరిగి చూడకుండా పోయింది..

కానివారు చేసే గాయం
కన్నీటి చుక్కతో తుడుచుకు పోతుంది..
అయిన వారు ఇచ్చిన గాయం
ఆహుతి కోరుతుంది..

అంతే... అర్ధమయ్యే మనసుకు ఒకమాట చాలు
అర్థం కాని మనసుకు మౌనం కూడా పొగరులా అనిపిస్తుంది...

✍అరుణిమలు

Thursday, 15 November 2018

తాను నేను

మనసుకేం తెలుసు అలుసైతే ఎంత కష్టమో...
ఇష్టం ముందు ఏదైనా దిగదుడుపే దానికి..

తల వొంచినా, తలంపులో నువ్వే ఉండాలి అంటుంది..
గాయపడినా లేపనం నువ్వే కావాలంటుంది..

నిందలు, నిష్టూరాలు మోసిన పెదవి తెరవకు అంటుంది..
కసురుకున్నా, కను మూలలో దుఃఖాన్ని ఆపేయమంటుంది..

తక్కువ చేసినా నేనెక్కడ ఎక్కువ అంటూ తగ్గమంటుంది..

ఈ మనసుకు అభిమానంతో పనిలేదు..
దాని అభిప్రాయాలతో అవసరం లేదు..

ఇష్టమైన వారితో ఇష్టంగా ఉండిపోతే చాలు అంటుంది..
ఎంత స్వార్ధమో కదూ....కాదంటే, కూడదంటే వేదనకు అర్థం చెబుతుంది..

ఏకాంతాన్ని కూడా కరువు చేసేలా నస పెడుతుంది..
దేహాన్ని వదిలి పోయా నా ఇష్టం దగ్గరకు
నేను కావాలంటే నువ్వే రా అని దారులన్ని మూసేస్తుంది..

ఆలోచనలను ఆక్రమించేస్తుంది తన ఇష్టాలతో
ఎటు పారిపోతావు నా మాట వినకుండా అని..

బహిరంగ శత్రువులనైనా జయించోచ్చు కానీ
ఈ అంతర్గత శత్రువును ఎదుర్కొనే ఆయుధం ఉందా అసలు...

✍అరుణిమలు

Wednesday, 14 November 2018

తాను నేను

నాలుగు రోజులు రాయడం మానేసానేమో
నా పుస్తకంలో ఖాళీ కాగితం కూడా ఒక కథలా కనిపిస్తుంది...

ఆలోచనలన్ని సాలెగూడులా
ఎదంత చిందర వందరగా ఉంటే ఏమని రాసేది...

భావాలన్ని ఒకచోట ఆగి కదలనంటున్నాయి
ఏకాంతం అంటూ ఎక్కడ ఉందని వెతుకుతున్న..

శూన్యంలో ఎన్నో రాస్తున్న
ఎటు పోతున్నాయో ఆ పదాలు
ఎక్కడికి చేరాలని ఉందో...ఏమో

నా పదాల జాడ నాకే కానరావడం లేదు
మళ్ళీ చదువుదామంటే..

కొన్ని పదాలు తడిచి పోతుంటే
మరికొన్ని మెరిసిపోతున్నాయి

నాకు నేను దూరంగా
అక్షరాల వనంలో విహరిస్తున్న..

నీకు దగ్గరగా...

✍️అరుణిమలు

Saturday, 13 October 2018

తాను నేను

అక్షరాల పై అదుపు లేదు
భావాలన్ని చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి
ఆలోచనల వేపు నుండి మనసు ఎటో మళ్ళింది

నీ నుండి దూరం జరిగాక
నాకు నేను కూడా దూరమయ్యాను

వెనుతిరిగిన ఇష్టం
కష్టపెడుతుంది క్షణం క్షణం
కానీ ఏం చేయగలను..

దారులన్ని మూసేసావు తొందరపడి
అభిమానం తలవంచలేక వెనుతిరిగింది

మనసుకు మాత్రమే తెలిసిన వ్యధ ఇది
విప్పి చెప్పేందుకు పదాలు లేవోయ్..

చదవడానికి కన్నీళ్ళు మిగిలాయి
చదవగలవా ఈ మనసు వేదన..

దేహాన్ని విడిచిన ప్రాణం లా
జీవం మరచిన ప్రాణిని అయ్యాను..

✍అరుణిమలు