మనం కలుసుకోవటం ఇలా ఇది మొదటిసారి అయితే కాదు అంటుంది నా మనసు....
మనల్ని చూసి పరవశించిన ఈ ప్రకృతే అందుకు ఋజువు....
నా మనసులోని పులకింతలన్నీ ఇలా వరాల జల్లై నను తాకుతూ ఉంటే...
పులకరింతలన్నీ పరవళ్ళు తొక్కుతూ నను చినుకై తాకి తడుముతుంటే....
నా అరచేత ఇలా క్షణకాలములో పడిజారే చినుకు లాంటి వాడివి నువ్వు...
నీ రాకపోకలకు సాక్ష్యం ఈ చేతికంటిన చెమ్మే సుమీ...
ఓయ్....దిక్కులు చూస్తావేం దిగాలుగా
సీత ఇటు ఉందోయ్..
ఇంకెన్నాళ్ళు ఈ సుందరాకాండ మన మధ్య
నిను తాకిన గాలి తాకిడి చాలోయ్ నాకు నా ఆశలకు జీవం పోయడానికి...
చినుకు చినుకుగా తాకి నేలంతా చిత్తడి అవుతున్నట్టే...
నీ ఊహలు నన్ను చిత్తు చిత్తు చేస్తున్నాయి చూడవోయ్ చిన్నోడా....
చూడకపోతే పో అటు శూర్పణఖేగా ఉంది చూడు బాగా...
...........అరుణిమలు............
No comments:
Post a Comment