Thursday, 30 November 2017

తాను నేను

ఏం ఊహించని...ఆశించని రోజులు అవి
నాకై నేను...నాకోసం నేను గడిపే కాలం అది
నేను....అనే నన్ను విచ్ఛిన్నం చేయాలని భావించిందేమో కాలం....
నిన్ను పంపింది నా జీవితంలోకి కనికరం లేకుండా...
ఏం కావాలో ఏం చేయాలో అనుకుని మరీ వచ్చావురా నువ్వు....
ఎందుకు వచ్చావో...నాకేం కావాలో కూడా తెలియకుండానే నిన్ను ఆహ్వానించేసాను కదూ...
నిశ్శబ్దంగా ఉన్న నా మానసాన అలజడులు రేపి...కాలం కోరిన కోరికను నెరవేర్చి విజేతగా వెళ్ళిపోయావు...
కాని గెలిచి ఓడిపోయావురా...నిన్ను నిన్నుగా స్వీకరించిన మనసును...
నీదెప్పుడూ రంగుల లోకమే కదూ...అవును ఎదుటి మనసు కన్న కలలను కల్లలు చేసి మరీ రంగుల అద్దుకుంటావుగా నీ రేపటికి....
ఇప్పుడు ఇక్కడ మిగిలింది ఓడిన మనసు కాదు...
విలువ ఇవ్వలేని ఒక అబద్ధం ఇక చాలంటూ నన్ను నా నిజాయితీకి వదిలి గెలుపును ఇచ్చేసింది కదా...
అవును ఈరోజు ఏకాంతం నా నేస్తం, కన్నీళ్ళు నాకు ఓదార్పు,గాయపడిన మనసు ఒక గుణపాఠం...
నీకు వెల కట్టలేదు ఏనాడు...విలువ ఇచ్చాను అది నన్ను మించి మరీ....
నువ్వు నా బలహీనతవు...ఇప్పుడు నువ్వే నా బలానివి కూడా...
నమ్మితే ఎమౌతామో చెప్పావు...ఎలా మెలిగితే ఒకరి మనసును విరిచేయొచ్చో చెప్పావు...
ఇవి చాలవా నేను ఇంకొక తప్పటడుగు వేయకుండా...
నేను బాధపడకుండ ఇంకొకర్ని బాధపెట్టకుండా ఎలా బతకాలో నేర్పావు....
ఈ కష్టం కొన్నాళ్లు మాత్రమే నువ్విచ్చిన అనుభవాలు జీవితాంతం నావెంటే ఉంటాయి తోడుగా నిన్ను గుర్తు చేస్తూ....
అనుభవాలను ఇచ్చే నీ ఆట బాగుంది...కాని గెలుపెప్పుడూ ఒకరి సొంతం కాదురా....

.............అరుణిమలు..............

No comments:

Post a Comment