Thursday, 30 November 2017

తాను నేను

ఎవరికి చూపించాలి నేను సంతోషంగా ఉన్నానని...
నీకా...ఎందుకోయ్ నీ చూపులు వెతకని రూపాన్ని నేను ఈనాడు...
లోకానికా...వినడానికి అదెప్పుడూ సిద్ధమే రాళ్ళు విసరటానికి కూడా ...
నాకు నేను చెప్పుకుంటున్నాను, మభ్యపెట్టుకుంటున్నాను...
నమ్మడం నా బలహీనత అందుకేగా తప్పటడుగు వేసింది...
అందుకే నాకు నేనుగా లేవాలి, నేను ఉన్న చోటినుండి ...
చుట్టూ ప్రేమించే వారు,అభిమానించే వారు ఎందరో నాకేంటి లోటు...
హా...నీపై ఉన్న నా ప్రేమ వేరు...
నీతో మొదలైన ప్రేమ, నీతోనే  ముగిసిపోయింది...మళ్ళీ మళ్ళీ పుట్టేదా అది కాదుగా..
నా మాటల్లో, నా చూపుల్లో నువ్వే ఉన్నావు అనుకోకు...
మనసు నిండా ఉన్నావు కాని నీకు నేనేంటో తెలిసాక నా ప్రేమను చూపించి దానిని ఎలా అవమానిస్తాను...
హా...చూస్తున్నాను ఒక మనిషిలో ఇన్ని స్వభావాలా ఇంత నిర్ధయ ఉంటుందా ఎదుటి మనసులపై అంటూ...
ఎంత పిచ్చి ప్రేమ లేకపోతే నీ ప్రతీ నిర్ణయాన్ని నా ఇష్టంతో సంబంధం లేకుండా సరేనంటాను...
నువ్వనే బంధాన్ని వదులుకోలేక నా మనసు గొంతనొక్కి, నా ఆత్మాభిమానాన్ని పక్కన పెట్టి ...
నువ్వు తప్పయింది ఇంకొక్క అవకాశం అన్న ప్రతీసారి నిన్ను గుండెలకు హత్తుకుంటాను...
నీ రాకపోకల మీద నా ప్రమేయం లేదు కాని నువ్వు వెళ్ళే ప్రతీసారి ఇక్కడ ఈ మనసు పడే రోదన నీకు తెలుసు ...
ఇన్నింటి మధ్య నుండి నేను బయటపడాలి నేను నేనుగా...
ఆ క్షణానికే పెదవిపై చిరునవ్వుగా వస్తావు...మరుక్షణమే కనుపాపలో చెమ్మవు అవుతున్నావు...
అక్షరాలను మధిస్తూ.. గరళాన్ని జీర్ణించుకుంటూ ...నా మనసు గాయాలకు లేపనాన్ని అద్దుతున్నాను...
గాయమైతే మానుతుంది కాని గురుతులు మాత్రం పోవు కదా...
నిన్ను ఈ మనసు నుండి తరిమేయలేను కాని నువ్వు అనే ఙ్ఞాపకంతో మాత్రం ఏదో ఒకరోజు ముందుకు సాగగలను..అది సంతోషంగా
ఓయ్....ఇలాంటి ప్రేమను ఇవ్వకోయ్ ఎవరికి...చచ్చిపోతారు తట్టుకోలేక..
నేను సంతోషంగానే ఉన్నాను..పోగొట్టుకోటానికి ఇంకేం లేదు కనుక నా దగ్గర...

..............అరుణిమలు................

No comments:

Post a Comment