తొలకరై నువ్వు తొంగిచూస్తే నే పిల్లగాలినై నిను అల్లుకుపోతా....
చినుకువై నువ్వు నను చేరితే తొడిమనై విచ్చుకుంటా....
జడివానై నువ్వు జోరుమీద ఉంటే హరివిల్లై నిన్ను పెనవేసుకు పోతాను....
వాసంత సమీరాలు వయసును తట్టి లేపుతున్నాయి...
ఓణి కట్డిన వయ్యారాలు ఏరువాకకు సిధ్దంగా ఉన్నాయి నువ్వు నాగలి పట్టేది ఎప్పుడా అంటూ....
ఉరుకులు పరుగుల మీదున్న ఈ గంగను ఆపేందుకు సిద్ధమేనా మరి....
కలిసిపోనీ ఇలా ఈ గంగను నువ్వనే సాగరాన....
ఓయ్....బాటసారి ఇలా చూడవోయ్ ఒకసారి ఆ నడకను ఆపి....
ఒకర్నే ప్రేమించడం, ఆ ఒకరికే అంకితం అవ్వడం అంటే తెలియని నీ పయనానికి ముంగింపు ఎక్కడోయ్....
తనువు కోరిన వ్యామోహం తీరేది మనసు నిండా ప్రేముంటేనే....
చిత్తడి నేలను వదిలి ఎండమావుల వెనుక నీ పరుగులు ఇంకా ఎన్నాళ్ళోయ్....
ప్రేమించడం నేర్పిన మగడా...ఒక్కర్నే ఎన్ని విధాలుగా ప్రేమించాలో తెలియని....తిట్టనులే
ఆ ఆకాశమే సాక్షి నా విశాలమైన ప్రేమకు... అది నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్ళిన నీ నీడై నీ వెంటే ఉంటుంది....
చల్లని వెన్నలనై ప్రేమను పంచగలను...నీ తప్పులను మందలించే మంటను నేను...నీ నిర్లక్ష్యాన్ని మౌనంగా భరించే ఆ అమావాస్య చీకటిని నేను....
తిరిగి తిరిగి అలసిన రోజున..మన గూటికి నువ్వు చేరే రోజున ఆ గడప కాడ ఎదురుచూస్తూ ఉంటా....
................అరుణిమలు.................
No comments:
Post a Comment