Thursday, 30 November 2017

తాను నేను

చిన్న చిన్న ఆనందాలే కదా జీవితమంటే...
కాసంత సమయం నువ్వు నేను మనమై గడిపితే చాలదా...
నీ కళ్ళలోకి చూస్తూ కరిగిపోతున్న కాలాన్ని మర్చిపోతూ భవిష్యత్తును చూడటం చాలా ఇష్టం...
మనసారా నే పిలిచే పిలుపు నిన్ను తాకుతుందో లేదో కాని నీ పేరు పలుకుతుంటే నా ఎద ఎన్ని హోయలు పోతుందో నీకు తెలియదు...
నా మాటలకు ఊ కొడుతూ నాకు ఊతపదాలను అందిస్తూ ఆట పట్టిస్తుంటే నాకు ఊపిరి ఆడదోయ్....
ప్రతీ చిన్న మాట నీ చెవినేయాలి...తెలిసిన విషయంలో కూడా నీ సలహ అడగాలి...
నీతో జాగ్రత్తలు చెప్పించుకోవాలి...నాలుగు చీవాట్లు తినాలి...
నీతో బాగుందని అనిపించుకుంటేనే కాని నా కంటికి ఇంపుగా కనిపించదే ఏది....
ఒక్కమాటలో నా కళ్ళను, నా మనసును నీముందు తెరిచి ఉంచుతాను నీమీద ఉన్న ప్రేమతో సహా....
అరచేత ఆశలన్నింటిని ఇలా పేర్చుకున్న చూడు...
పండించవోయ్ ఎర్రగా ఆ తూర్పున పొడిచే సూర్యుడిలా...
ఏ చీకటి నీడలు పడనివ్వకే తట్టుకునే శక్తి ఎక్కడదోయ్ ఈ మనసుకు...
ప్రేమకు అర్ధాలు తెలియదు, నాకు తెలిసిందల్లా ఒకటే...
నా సంతోషం నీలో ఉందని...నీ సంతోషానికి కారణం నేనవ్వాలనీ ఇంతే....
వెనుదిరిగి చూసే కాలంలో నువ్వు ఒక ఙ్ఞాపకానివే కాదు రేపటి నా భవిష్యత్తుకు బాటవి కూడా....
ఓయ్....నిన్నే నా నిర్ణయానికి ఎక్స్‌పైరీ డేట్ లేదోయ్ గురుతుంచుకో...

........అరుణిమలు........

No comments:

Post a Comment