ఒకసారి కంట పడతావేమో అని దారిన కాచిన చూపులు
నేడు....నీ ఎదురుని కూడా గుర్తించడం లేదు...
నీ నీడను పలకరించి ముందుకు పోతున్న...
నా ఆవేదన నీకన్నా నీ నీడ చక్కగా గ్రహించగలదు...
కుశలే ప్రశ్నలే కన్నుల నిండుగా...
కానీ అవి కరిగిన కలలుగా, కన్నుల అలలలో కలిసిపోయాయి...
ప్రతీ ఙ్ఞాపకం మధురమే ఇప్పటికీ
నీ చిరునవ్వు నుండి చీత్కారం వరకు...
ఒకటి నీకు దగ్గర చేస్తే...మరోకటి నీ నుండి దూరానికి దారి వేసింది కదూ...
నీతో సాగిన ప్రతి మలుపు విచిత్రమే
నన్ను నాకు చిత్రంగా పరిచయం చేసావేమో...
ఇవ్వడంలో తృప్తి తెలుసుకున్న
ఆశించడంలో ఆశా భంగం అనుభవించా..
నీలో మునిగి పోయాను కానీ
నాకు ఈదడం వచ్చని ఆనకే తెలిసింది
కాదు నువ్వే తెలిపావు...
కనుక...నువ్వెప్పుడు పదిలమే ఇక్కడ
కానీ నీకు పంచేందుకు మాత్రం ఏం లేదిక్కడ...!!
✍️అరుణిమలు
No comments:
Post a Comment