తాను నేను

నా మౌనాన్ని చేదిస్తావెందుకు
నేను వైరాగ్యాన్ని మచ్చిక చేసుకుంటుంటే..

పిలిచాన రమ్మని
నా ఒంటరితనంలో ఒయాసిస్ లా..

నా ఏకాంత లోకంలో
నాతో నేను
నాకై నేను
సాగుతుంటే నీ రాకపోకలు
రేపుతున్న అలజడులు ఎన్నో..

నన్ను నా నుండి దూరం చేసి
మచ్చిక చేసేసుకోకోయ్ నీకు..

నువ్వనే అలవాటు నుండి
నాకు విముక్తిని ఇచ్చేయ్..
ఈ అనుబంధాల సంకెళ్ళను వేయకు
మనసు మోయలేనంటుంది..

కలలను సైతం కబ్జా చేసేసావుగా
కాలాన్ని ఎదిరించి నన్ను దాచేయకు ఇలా నీలో..

కొన్ని కొన్ని ఘడియలు నన్ను ప్రశ్నిస్తున్నాయి
నీలో దాగున్నది ఎవరని..
వారించే నా పిలుపులకి వినపడనంత దూరం
పోయింది నా నీడ నన్ను వదిలి..

వద్దు..ఏది వద్దురా వదిలేయ్
ఏ తీరం చేరని ఈ బంధాన్ని..

రేపు విడదీయాలన్న వీడిపోనంత
ఏకమైనా ప్రాణాలను ఇబ్బంది పాలు చేయక ముందే తెంపేయ్ మన ఈ బంధాన్ని...

✍️అరుణిమలు