తాను నేను

నువ్వంటే ఎంతెంత ఇష్టమొ
అరచేత అద్దిన గోరింటలా చూపించనా..
నీ మీద ఉన్న కోపాన్ని
ఎరుపెక్కని కంటి కొనలలో దాచి చూపించనా..

నీకై నా ఆలోచనలో ఎన్నో చెప్పలేక
ఆ ఆకాశంలో చుక్కలన్ని అంటూ చూపించిన..
నీలో తప్పి పోయిన నన్ను వెతుకుతున్న అని
ఆ విశ్వాన్ని బొమ్మ గీసి చూపించనా..

నీకోసం ఎదురు చూసిన చూపులను వర్ణించనా
ఆ కొలనులో కలువ, చందమామ లను ఉదాహరణ చేసి..

నీ ముందర ఆడిన ఆటలను
ఓడిన అలకలను నీకేమని చెప్పను..
నీ భుజాలపై తలవాల్చిన పాపాయిని అయ్యి మాటలే మరచిపోయా అని..

ఏ అగాధాలను తవ్వలేని కోపాలు
కరిగిపోతునే ఉన్నాయి మన మధ్య
మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతూ..

దయలేదంటూ మధ్యకు వచ్చిన దూరాలు దయచేస్తున్నాయి చోటు ఏదంటు..

చాలు ఇలా మనం
చెదరని చెలిమికి చిరునామాగా..
చెంతన లేవు అంతే
ఉన్నది మనసులోనే కదా..

✍️అరుణిమలు