తాను నేను

అభిమానం గాయపడింది...
ఔషధం ఏదంటు వెతుకుతుంది మనసు...
నాది నాదని అరచేత దాచినదే గాయం చేస్తే బాధ చెప్పుకునేది ఎవరితో..

దోసిట ఉన్నది జారవిడిస్తే ఒక యాతన...
పట్టి ఉంచితే మళ్ళీ మళ్ళీ గాయాన్ని తట్టుకునే శక్తి ఉందా అని ప్రశ్న మిగిలి ఉంది..

ఇష్టంగా చేరిన కొమ్మ నీడలో సేద తీరుదామంటే
రాలే ముళ్ళను హత్తుకునేది ఎలా...

గర్వంగా నిలిచిన నాదన్న చోటే
కదులుతుంటే
ఎలా నిలదొక్కుకునేది అక్కడ..

తోడు కోరని చెలిమివే
నాదనే ధైర్యానివే
నగు పాలు చేస్తే నే నవ్వేది ఎలా...

నిన్ను చూడగానే పెదవి పై పూచే నవ్వుకు తోడు
కంటిలో చెమ్మ కూడా చేరుతుంది..

మనసుకింకా ధైర్యం ఉంది
నీ మనిషినే అని చెప్పేందుకు కానీ
నాకేది...ఆ శక్తి ఉందా అని సందేహంలో పడేసింది..

నచ్చినచోటు దక్కదేమో
దక్కిందే నచ్చిందని నప్పుకుపోవాలి ఏమో...
కానీ ఎలా...చేతకాదే

ఎన్ని జరిగిన ఈ ఇష్టానికి ఇరుగుడు దొరకడం లేదు
నన్ను నేను నీ నుండి దూరం చేసేందుకు..

✍అరుణిమలు