తాను నేను

తూల నాడటం సులువే
తడిచిన కన్నులను తుడవడమే కష్టం..

అరచేత వెన్నముద్దనే నీ చల్లని నీడలో
నీ శ్వాసలో మార్పు చాలోయ్ నే కరిగిపోయేందుకు..

ఎంత సున్నితం‌‌ ఈ మనసు
కదిపిన చేతిని వదిలి, కన్నులకు శిక్షను వేస్తుంది..

పరాయి వాడివైతే పోరాడే దాన్ని ఏమో
నా వాడివయ్యావేమో పరాజయమే మేలంటు దారి మళ్ళించేస్తుంది మనసు..

తలొంచని పొగరుని ఎలా నేను వంచేది లోకం ముందర..
నీకై వాలిన కనురెప్ప లలో తుఫాను రేగుతుంది ఇక్కడ..

నీ ముందర నన్ను నేను తగ్గించగలను
నా మర్యాదను నీలో చూస్తున్న కనుక..

లోకం ఎదురుగా తలొంచేది ఎలా
నీ పరువును నేను అనుకున్నాక..

పేరులు కలవలేదేమో కానీ
ఇచ్చిపుచ్చేసుకున్నాం ఎన్నో వాగ్దానాలను
వాటిని మీరేది ఎలా..

✍️అరుణిమలు