తాను నేను

నాతో నే చేస్తున్న అంతర్యుద్ధాలు ఎన్నో
అవునంటే కాదంటు
కాదంటే అవునంటు

హద్దులంటు మనసు చుట్టూ కంచెను వేసి ఏకాంతంలో పడేస్తున్న..
స్వేచ్ఛ అంటూ గిరి గీసి.. ఆలోచనలను గిరి అవతల వదిలి నేను ఇవతల చోద్యం చూస్తున్న..

మనసుకు కళ్ళెం కావాలంటు...కళ్ళకు ఆంక్షలను వివరించాను

ఆత్మాభిమానం అంటు ఈదుతున్న ఎదురొడ్డి ఆటుపోట్లకు..

నిజాయితీనే ఆయుధంగా మలిచానేమొ
రెండు వేపుల పదును తేలి ఉంది గాయాలను చేస్తూ..

తప్పు చేస్తానా అంటూ చేసే పనులను తరచి తరచి మరీ చూస్తున్న..
తప్పటడుగు పడనీకంటు పదే పదే మనసును హెచ్చరిస్తున్న..

పొగరుంటే చాలా..

ఏమో తలొంచని ఆ పొగరంటే చాలా ఇష్టం....
ఎన్ని వదిలేసిన,
ఎంత మొండిగా నిలబడిన,
ఎన్ని ఇష్డాలను తుడిచేసిన,
ఎన్ని కన్నీళ్ళు కారిన,
ఆఖరుకు ఒంటరినైనా కూడా
తలెత్తి నా పొగరును చూడటం నాకు గర్వం..

✍️అరుణిమలు