తాను నేను

మనసు నిశ్శబ్దాన్ని

కన్నీటితో కదిలించకు..

అక్కడ ఉన్నది...కష్టమో, సుఖమో

ఆశలో, నిరాశలో..

రెప్ప చాటున

దాగిన ఉప్పెనకు తెలుసు..

మౌన రాగాన్ని

ఆలపిస్తుంది మనసు..

భావం ఎరుగని

గీతమేదో పెదవిని చేరి ఆగిపోయింది..

ఎద లోతుని తవ్వుతున్న

ఙ్ఞాపకాలలో దాగిన అపార్ధాలను చదువుతూ..

ఆపేక్షలో, అభిమానమో

తెలుసుకోలేని మనసు వేసిన తప్పటడుగులు..

జవాబులు తెలిసినా

తెలియనట్లు దాటేసిన ప్రశ్నలు ఎన్నో..

చీకటి ఒడిలో

చిదిమేసిన ఇష్టాలను

కన్నీరుగా ఒలకనివ్వని మొండి తనం..

అక్షర వ్యాసమా ఇది

కాదే....

మనసు ఒక నిశాని

దానికి తెలిసిందల్లా నమ్మేయడమే

మనసుకు దగ్గర ఐన వారిని..

✍️అరుణిమలు