తాను నేను

ఎలా మొదలయ్యిందో మన ప్రయాణం

గుర్తు లేదు...

ప్రతీ మలుపు మరుపు రానిదే..

ప్రతీ ఘడియ విలువైనదే..

నిన్ను కలిసాకే కదా

నన్ను నేను తెలుసుకున్నది..

నాలో మరో కొత్త వ్యక్తిని చూసింది

నిన్ను చూసాకే కదా..

మాటలు నుండి మనసుకు ఎలా దారి వేసావో తెలిసే సరికే...నా అడుగులు నీ ఎద గడపకు అవతల చేరుకున్నాయి..

నిన్ను గెలిచానో

నన్ను నేను ఓడించానో 

తెలియదు కానీ నువ్వు అనే బహుమతి

నా ఎదను అలంకరించింది.. 

నువ్వే కానుకగా మారాక

ఇక నా ఆనందానికి హద్దులే లేవు..

ఇది ఏ మజిలీలో ముగింపు అవుతుందో

అనే భయం వెంట నీడలా నడుస్తుంది..

కాలం ఇచ్చిన కానుకను

క్షణం కూడా కాలయాపన కానీయ్య కుండా 

ఙ్ఞాపకాలుగా దాచుకోవాలి అనుకున్న..

కానీ నీ దగ్గర నాకోసం ఆ కాలమే లేదని

తెలిసే సరికి.. 

మనసు చాలా దూరం ప్రయాణించేసింది నీ ఊహల్లో..

ఎలా మనసుకు చెప్పాలో

ఎలా నీకు చెప్పాలో తెలియని

అయోమయం నాది అయ్యింది..

నీ ప్రయాణంలో నేనో పాత్రని మాత్రమే అని నాకు తెలుసు..

మరి నా ప్రయాణంలో నువ్వో భాగం కాదు, నా పయనమే నువ్వని అని నీకు తెలుసా..

తెలిసీ తెలియనట్లు నువ్వు ఉంటున్నావని అర్ధమయ్యే..

ఈ మజిలీకి నేనే ఓ ముగింపును నిర్ణయించా నీ జీవితం నుండి తప్పుకుని...

చాలా ఇబ్బంది పడిపోయావు కదు..

ముసలోడివి అయ్యాక గుర్తు తెచ్చుకుని గర్వపడిపో...నీకోసం ఎక్కడో ఒక మనసు నిన్ను తనలో ఇంకా ఙ్ఞాపకంగా దాచుకుందని...

✍️అరుణిమలు