తాను నేను

మనసులో ఒక తోడుతో
ఒంటరి అడుగులు ఎక్కడికో...

ఎన్నో ఆలోచనలను నింపుకున్న మది మాత్రం మౌనంగా ఉంది..
తుఫాను ముందు నిశ్శబ్దంలా..

వెంట నడవలేని ఇష్టం
చెబుతుంది వేసే అడుగు అడుగు ఎంత కష్టమో..

అలలు లేని తీరమా నవ్వకే అలా
నీలా నాకు స్పందన లేదేమో అని...

మింగేస్తున్న వెచ్చని చుక్కులు
గొంతు దాటుతు ఎదను కదిలిస్తున్నాయి..

శ్వాసలో నిండిన ఏ మనసో
సేద తీరుస్తుంది
నీ లోనే నే ఉన్న అనే అనుభూతిని ఇస్తూ..

గుండెల మీద ఆ మాత్రం బరువును కాలేనని
ప్రాణమై పోయి ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నావా..

గొంతు దాటని గాదేదో ఉంది
గుండెల్లో దాగుని ఉంది..

లోకమా నీకు అవసరమా
అడగకు, కదపకు,నవ్వకు..

వదిలేయ్ ఇలా..
నవ్వులను, కన్నీళ్ళను లెక్కలు వేయకు ఇక..

✍అరుణిమలు