తాను నేను

పదిమందిలో ఆపలేని నీ ఙ్ఞాపకాలను
ఏకాంతంలో ఆపేది ఎలా..

కలవరించే కళ్ళను కట్టడి చేసేదెలా
ఎదురు చూపుల వలలో చిక్కిన నయనాలను సేద తీర్చేది ఎలా...

నా పెదవులలో చిక్కిన నీ తలపును
తగ్గమనేది ఎలా...
చుట్టూ ఎందరో కానీ ఈ ఏకాంతం ఇలా ఎలా అతుక్కు పోయింది..

అందరు నా వారే
కాని నువ్వెక్కడ అందులో
నిన్ను ఎవరిలో వెతకను లేను
నువ్వు లేని నా ఆలోచనలను కూడా ఊహించ లేను..

నా చూపులు నీ వెంట ఉంటే
నా ఆలోచనలు నీ చుట్టూ ఉంటాయి

నిన్నటిని దాచుకుని రేపటి వేపు అడుగు వేసే సాహసం నాది...
నేటిని ఙ్ఞాపకంగా మలచి రేపటికి ఊపిరి పోసే తెగువ నాదే..

ఈ నా ధైర్యానికి ఆయువు నీవే
నిన్ను నా నుండి వేరు చేయలేననే నిజం ఇచ్చిన నమ్మకం ఇదే...

✍️అరుణిమలు