తాను నేను

ఎదురు చూసే మనసులకి ప్రతి సవ్వడి ఒక పిలుపై వినిపిస్తుంది..
తిరిగి చూసే ప్రతి సారి మిగిలేది నిరాశే కాని ఆశ మాత్రం సజీవమే ఆ నిరీక్షణలో..

నన్ను నేను నీలో పోగొట్టేసుకున్న ఏమో...నాకై నా చేతిలో శూన్యమే మిగిలింది..

మన మధ్య అంతం అనే దానికి అవకాశం లేదు..
నా మది మందిరం అనంతమై పోయింది నీకై..
ఇక్కడ నీ స్థానం‌ పదిలం..

కదిలి పోతున్న కాలమే సాక్ష్యం
క్షణక్షణం నీకు కానుకను చేస్తున్న అని..

నిన్ను దాచుకున్న ఎద సవ్వడి చెబుతుంది
ఊపిరిలో చేరి నీ తలుపులు చేస్తున్న గాయాలు..

అతిధివై వచ్చావు
ఎద రాజ్యాన్ని గెలిచావు
భవిష్యత్తుని బంధించావు

నీ విజయానికి కానుకను
నీ ప్రేమకు భానిసను
నీ మనసుకు ...

అక్షరాల అరణ్యంలో 
దారి మరిచిన బాటసారులం..
చేరేది ఎక్కడికో
చేరువకు చెరొక వేపు మనం నిలచాక..

✍️అరుణిమలు