Friday, 28 February 2020

తాను నేను

ఎప్పుడో పుట్టే తలపువు కావు 
నాతో నడిచే వలపువు నువ్వు..

రెప్పలు మూయగానే
మెల్కొనే నా స్వప్నానివి నువ్వు..

అలల్లా అలుపే లేని నీ ఆలోచనలు
వచ్చి నన్నో ముద్దిచ్చి తడిపేస్తుంటాయి..

తొలిపొద్దులో ఏదో 
ఙ్ఞాపకంగా మేల్కొంటావు నాలో...

మలిపొద్దులో
నీ ఎదలో దాచుకుని జోల పాడతావు..

తీపి గాయాలను చేస్తు
మరచిపోలేని కానుకులను ఇచ్చి
నన్ను మాయ చేస్తావు..

ఎవరవోయ్ నువ్వు అంటే
నుదుటన ముద్దిచ్చి నవ్వుతావు..

నీ తోడు నా బలం
నీ దూరం ఒక శిక్ష
నీకై ఎదురు చూపులు ఒక పరీక్ష
నువ్వే నా బలహీనత..

నీకై పుట్టిన ఈ ప్రాణం
నీ పేరుకే అంకితం..

కలుసుకోలేం
విడిపోలేం
మరచిపోలేం కూడా..

మనం 
మన కథ ఇంతే..

✍️అరుణిమలు

No comments:

Post a Comment