తాను నేను

కరిగిపోతున్న కాలంతో పాటు

కదిలిపోవాలి అని ఉంది..

కానీ...

నిన్ను వదిలిన ఆ చోట

ఆగే ఉన్న ఇంకా..

ఈరోజు ఎందుకో 

కన్నీరు ఆగనంటుంది..

కరిగి వరదలై పొంగి ఇంకి 

పోవాలని ఉంది 

నాలో నేను..

ఏ సాగరసంగమం దేనికి 

అంతరంగమే ప్రళయంగా మారాక..

అలల కోత

గాయాలను చేస్తుంటే

నవ్వులను అద్దుకుని నటిస్తున్న..

నీ ఆలోచనలను అణచాలని

చేసే ప్రయత్నంలో ఓడిపోతున్న మళ్ళీ మళ్ళీ..

అనంతమైన ప్రపంచంలో

ఏకాకిగా మనసు మిగిలింది

తనువే తిరుగుతుంది 

బాధ్యతల చట్రం నుండి తప్పుకోలేక..

నీ ఙ్ఞాపకాల లోకంలో విహరిస్తూ

ఎన్నోసార్లు గతం లోకి వెళ్ళి వస్తున్న..

కానీ...‌.

గతాన్ని మార్చలేక

భవిష్యత్తును తీరుగా మలచలేకపోతున్న..

ఎలా మలచేదోయ్...

ఉన్నది ఒక మనసు

అది పుట్టిందే నీకోసం ఏమో

నా మాట వినను అంటుంది..

✍️అరుణిమలు