తాను నేను

ఆత్మీయురాలినో

అర్ధాంగినో బంధమేదైతే ఏముంది

నన్ను ఏనాడో నీ బంధీని చేసేసావు...

జీవిత చివరి క్షణం కొరకు

వాగ్ధానాలు వద్దు..

ఈ క్షణం నువ్వు

నాతో పంచుకునే కాలమే ముద్దు..

నీ బాహు బంధనం

నా బందీ ఖానా ఐతే చాలు..

నీ వ్యాపకాలన్ని తీరాకైనా

నేను గుర్తు వస్తే నాకో క్షణ కాలాన్ని ఇచ్చేయ్..

ప్రపంచమంతా నీదే ఐనా

నా ప్రపంచంలో ఉన్నది నువ్వు ఒక్కడివే..

నాకోసం నువ్వు వెతుకుతూ వచ్చే

దారి వేపే చూపులని వదిలేసా..

పెదవి విప్పి చెప్పాల ఇవన్నీ

తెలుసుకోలేవా ఈ శ్వాస పడుతున్న ఆశ నీవేనని..

మనం అనే మాటను

విడదీయను..

మనసు నుండి

నిన్ను దూరం చేయను..

నా నుండి నా ప్రయాణం

చేరేది నీ దగ్గరకే..

మలుపులు ఎన్ని ఉన్న

ముగిసేది అక్కడే..

✍️అరుణిమలు