తాను నేను

లోకమంతా నిశ్శబ్దంలో కునుకు తీస్తుంది

అక్కడక్కడ కొన్ని మనసులు మేల్కొనె ఉంటాయి..

రాత్రులు నిద్ర లేచే ఆలోచలలో

నాతో నేను చేసే మౌన పోరాటాలు ఎన్నో..

అవకాశం లేని చోట ఆశలు పెంచుకోవడం

జీవం లేని చోట చిగురించాలి అనుకోవడం

ఎంత పిచ్చి తనం..

కొన్ని పరిచయాలు బంధాల కన్నా

బలీయంగా ఎదలో నాటుకు పోతాయి..

కానీ...ఎవరు మనం అంటే

ఎవరికెవరో లోకానికి... మనసుకే ఒకరికొకరు

ఎక్కడో ఒకచోట ముగింపు ఇవ్వాల్సిందే వాటికి

ఒకరికొకరు ఇబ్బందిగా మారక మునుపే..

సాగరంలా పైకి కళకళలాడుతూ

గర్భాన కన్నీటిని దాచేయాలి..

ఎన్నో బంధాల నడుమ

మనసు గెలిచిన వారికి దూరంగా..

ప్రతీ రాత్రి నీ కలల్లో మేల్కొంటు

కల లాంటి ఉదయాలను ఆహ్వానిస్తూ బతికేస్తున్న సంతోషంగా..

✍️అరుణిమలు