కొత్తగా మొదలైన ప్రతీసారీ
సరికొత్త ముగింపు దొరకడం మన కధకే చెల్లింది..
నీతో నేను సంతోషంగా ఉండటం నీకే కాదు కాలానికి కూడా ఇష్టం లేదేమో..
ఆశ నిరాశలు నాకు రెండు కళ్ళు లావుంది ...
నువ్వు నా సొంతం నా ఊహ వరుకే...
నువ్వెంత విలువైన వాడివైనా నాకు...
నేను నీకు ముఖ్యం కాదనీ తెలిసాక...
నిన్ను పలకరించడానికి కూడా మనసు జంకుతుంది...
చుట్టూ ఎందరుంటే ఏంటి నా చుట్టూ ఏకాంతం గిరిగీసుకుని ఉంది అందులో మాత్రం నువ్వు ఒక్కడివే నా తోడు...
నా భావంలో,నా అక్షరాలలో,నా ఊహల్లో సగభాగం నువ్వు...
నా మనసులో మాత్రం నాకు కూడా స్థానం లేనంతగా ఆక్రమించేసింది నువ్వు ...
నాలో నిన్ను కలిపేసుకున్నాను అనే మాట ఒట్టిమాటే గట్టిమాట కాదులే ...
అన్నింటికి సిద్దపడి ఉన్న మనసే నాది కాని సర్దుబాటుకి ససేమిరా అంటుంది ...
ఎప్పుడు దీనికి అర్ధమవుతుంది నేనేంటి నీకనేది..
ఎప్పుడు తెలుసుకుంటుంది...
ఇంకా ఎన్నాళ్ళు...
ఇంకా చెప్పించుకోవాలా పదేపదే తెలిసిన నిజాన్ని
నీ ఆలోచనలకు మెదడును ఇవ్వవే కొంచెం ఓ మనసా..
నీ చుట్టూ ఒక లోకం ఉంది ...కోరి వచ్చిన వాళ్ళ వేపు చూడటానికి ఎందుకే భయం...
అన్ని అనభవాలు ఒకటి కావు కదా...
ఇంకొకరికి చోటిచ్చే అంత చోటు లేదు ఈ మదిలో...
కాస్త మైమరుపుకు అలవాటు పడి నువ్వు బతుకు,నన్ను బతకనివ్వు..
ఒంటిలోని నీరంతా కన్నీరుగా మారి పోతుంది..
పోతే పోనివ్వు నా మనసుకన్నా ఈ నీళ్ళు ఎక్కువా నాకు
కాని ఫలితాన్ని ఇవ్వవే పిచ్చి మనసా ...నీకు ఇదేం పిచ్చే తల్లీ
తల్లడిల్లుతున్న నా మీద ఇసుమంత జాలైన లేదు నీకు
ఎవరికీ ఏం కానిదానిలా నాకు నేను దూరమైపోయి ఇలా మిగిలాను ...
మేల్కో తొందరగా నన్ను నాకు మిగుల్చు కనీసం..
...........అరుణని........
No comments:
Post a Comment