తాను నేను

నా అల్లరి అడుగులు ఆగింది నిను చేరాకే... నా నవ్వులు రంగులు అద్దుకున్నది నీ నవ్వులు జత అయ్యాకే... నా మాటలు తడబడింది నీతో మాట కలిపాకే... నిను చూసాకే ఈ చిన్నదాని చెంతకు సిగ్గు చేరింది... నా కళ్ళల్లో తళుకులు చేరింది నువ్వనే మెరుపు నా కంట బడ్డాకే... రేపటి రోజు కోసం ఆశలు మొదలైనది నీ తోడు కోరుకున్నాకే... నా మొండి తనం ససరెమిరా అని మొరాయించేది నీ ముందరే కదా... నా పంతం పట్టింపు ఎక్కడికో ఎగిరి పోయాయి నిన్ను చూసి... ఏయ్ పిల్లగాడా...యాడ పిల్లనో ఇలా ఆడపిల్లగా మార్చేసావేంటోయ్ హా నా తిక్కకు లెక్కలు నాతో లెక్కించడానికి వచ్చావ ఏంది... మాటలు నేర్చిన నాతో కొత్త ఊసులు నేర్పి మరి ఊ కొట్టిస్తున్నావు... ఎవరివోయ్ నువ్వు అసలు ఈ గడసరిని మార్చడానికి... మనిషి నీ వసమవ్వాలంటే మనసును గెలుచుకో చాలని చేసి చూపిస్తున్నావు... ఊసుపోని,ఊరుకోని,ఉండనివ్వని నీ ప్రేమని రుచి చూపించి ఇప్పుడు నేనేం చేసాను అంటావా... మనం కాని ఏ చోటున మనలేని ఈ మనసును మరీ మరీ నలిపేయకు... ఈ పిల్ల ఎప్పటికి నీ పిల్లే...ఎక్కడ ఉన్నా నీకోసం ఈ ఎదురుచూపులు ఆవిరైపోవురా... ఓయ్ వినిపించిందా...నా మనసున ఉన్న మనసుకు ✍️అరుణిమలు