తాను నేను

నిన్ను చూడాలనే ఆశే తప్ప
ఏ కారణాలు తెలియని ఈ నయనాలకు ఏమని చెప్పేది..

నీ రాక
సందేహమే అని..

ఎన్నో  చిక్కు ప్రశ్నలకు
మౌనాన్ని జవాబుగా వదిలేస్తున్న..

అలసట ఎరగని కోరిక ఏదో అంటుంది
దేహం మాత్రం నీరసించి పోయింది..

నలుదిక్కుల నడుమ ఒంటరిగా
నిలబడిన ఒకనాటి ధైర్యం, నమ్మకం నన్ను వదిలి పోయాయి ఏమో ఇప్పుడు..

కొత్తొక ఆశ
నీ తోడు ఒక‌ బలం
నీ తలపే నా శ్వాస
నీకై నీరీక్షణ ఒక తీయని బాధ..

నిన్ను అనే వ్యసనాన్ని
ఈ ఏకాంతం నెమ్మది నెమ్మదిగా తుడిచేస్తుంది ఏమో..

నీకన్నా నీ ఙ్ఞాపకాలే నాతో గడిపిన కాలం ఎక్కువ
ఎప్పుడు వచ్చి, ఎప్పుడు దూరమౌతావో అనే బేల చూపులు నావి...

నువ్వు గమనించలేదు కదూ ఏ రోజు
అంత తీరిక నీకు లేదు
నువ్వు తప్ప నాకేం పని లేదు
ఎంత తేడానోయ్..

నీ అడుగులకు అడ్డొచ్చి
నిన్ను కదపలేను..
నీ వెనుక ఉండి నిను చూస్తూ
వెనుతిరిగి పోలేను..

ఇప్పుడు వచ్చినా, రాకున్నా
ఒకటే అనుకుంటా..

నీ రాక ఒక కల
నీ దూరం ఓ శూన్యం ఈ కళ్ళకు..

నీ కాలంలో ఒక భాగం పంచ లేని
బంధమేదైనా కలకాలం నిలవలేదోయ్..

నువ్వో అలవాటు అవ్వాలి కానీ
తీరిక దొరికాక కాలక్షేపానికో అవసరానివి కాకూడదు కదా...

✍️అరుణిమలు