తాను నేను

నీ పలకరింపు
సొమ్మ సిల్లిన మనసు మీద
ఆశల నీరు జల్లినట్టు ఉంటుంది..

నువ్వు వద్దంటు
ఒక అడుగు వెనక్కి వేసినా
మనసు పది అడుగుల ముందే ఉంటుంది
నీకు దగ్గరగా..

అయినా
నువ్వు వద్దు..

పదే పదే
మనసు చచ్చి బతికే కన్నా
ఒకసారే పూర్తిగా చంపేయాలని ఉంది..

నిన్ను వెతకడం
నీకోసం ఆలోచించడం
నా అలవాటు..

ఎలా వదిలేది
ఏమని ఎద గొంతు మూసేది..

నేను వెతికిన
కనపడని దూరానికి నువ్వే పోరాదు..

నా పిలుపుకు అందని దూరంలో
నువ్వు ఉండిపో...

వెతికి వెతికి
అలసిపోవాలి ఈ కళ్ళు..

పిలిచి పిలిచి
ఈ గొంతు మూగబోవాలి..

తలచి తలచి
ఈ మనసు నీరసించి పోవాలి..

నాతో నేను
మాత్రమే మిగలాలి
నీ ఙ్ఞాపకాలతో..

వరమే అనుకో
శాపమే అవ్వని..

ఏదవ్వని.... కలవని ఈ దూరాల
నడుమ ఉన్న ఈ బంధాన్ని తెంచేయవోయ్

చాలు...
నువ్వనే అలవాటు
నుండి నన్ను వెలివేసేయ్ ఇక..

✍️అరుణిమలు