తాను నేను

నీ పిలుపు నా మనసుని తాకి పులకరింత పుట్టిస్తుంది
నిను చేరాలని నా పరువం పరుగిడుతు నీ ఎద ముంగిట నిలిచింది
ఎద లయలు ఏకమై తాళమేస్తున్నాయి ఒదిగి పొమ్మని ఒకరిలో ఒకరమై
సమయమా కదలకే కాసింత సేపు స్థాణువులా నిలిచిపో అంటుంది మనసు
కొంటె గాలి గిలిగింతలు పెట్టి అల్లరి పెడుతుంది ఎందుకీ దూరం అని
నీ ఎదను వాలిన క్షణం నేను నీవై... నను నేను వీడిపోతాను
ఆ చోటు నాది,నాది మాత్రమే అనే గర్వం రెట్టింపు అవుతూ 
నువ్వు నావాడివే అనే ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది
చెక్కిలిని చేరిన నీ దరఖాస్తు దూరాలను చెరిపేసి చెరిగిపోని ముద్రను వేస్తుంది
నాది అనే నమ్మకం నా సొంతం అనే ధైర్యమే కోరుకుంటుంది ఈ చిన్ని మనసు

..........అరుణని..........