మణివో..మాణిక్యానివో అనుకుని..
నా మనసనే హరంలో పొదిగి మరీ అలంకరించుకున్న..
నా ఎదలొ చొటిచ్చి...ఆరాదించాను..
కాలం అనేది ఒకటుందనే సంగతి మైమరచేలా చేసావు..
కలా..నిజమా..ఇది అని ప్రశ్నించుకుని..
మేల్కొని చూసేసరికి తెలిసింది ఇదే..
నువ్వు కలలాంటి నిజానివని..
నేను చూసింది ఇదేగా.. నీ రాతి మనసుని..
నిన్ను పొదువుకున్న ఈ మనసు నీ భారాన్ని మోయలేక అలసిపోతుంది..
దూరంగా విసిరేయాలి అని ఉన్నా..చేతకావట్లేదే ఆ పని..
సర్వాధికారాలు నీవే అన్నానుగా అందుకే..
వెళుతూ వెళుతూ సర్వం నిర్వీర్యం చేసేసి పోయావు..
తిరిగి రాకెప్పుడు...ఇక్కడ నువు ఏలుకోడానికి మిగిలింది..
నువ్విచ్చిన ఙ్ఞాపకాల సమాదులు మాత్రమే..
........అరుణని........
No comments:
Post a Comment