Saturday, 9 November 2019

తాను నేను

ప్రతీ చీకటికి ఓ వెలుగు అవసరం
ప్రతీ ఒంటరి మనసుకు ఒక‌ తోడు అవసరం..

ఏకాంతాన్ని చీల్చే
నీ ఙ్ఞాపకాలలో నన్ను వెతుకుతూ
ముందుకు కదిలా..

ప్రతీ మలుపులో
నీ తలపులు నన్ను
తరుముతూ ఉన్నాయి..

ప్రతీ అడుగులో
నీ జాడలను వెతుకుతున్న
ఆ వెన్నెల సాక్షిగా...

ఎటు నుంచో
వినిపించిన నీ పిలుపు
నన్ను శాసిస్తుంది..

అటు కాదంటు
ఇటు రమ్మంటూ
ఎటు వద్దంటూ..

నీ శ్వాస నన్ను తాకుతుంది
ఓ చిరుగాలిగా వచ్చి..

నీ ఊహా
నన్ను అల్లేసుకుంటుంది
రెప్పలు దుప్పటి కప్పుకుని..

నీ గుండె లపై
తాలవాల్చానేమో
నీ ఎద చప్పుడు తట్డిలేపింది..

చుట్టూ చీకటి
పైన చుక్కల్లో చంద్రుడు
ఒంటరిగా నేను..

హా.........
తలచిన ప్రతీసారీ పలక లేవు
పిలిచిన ప్రతీసారీ వెనక్కి రాలేవు..

నువ్వు ఉన్నది
నా మనసులో..
నేను ఉన్నది
నీ ధ్యాసలో..

ఒకరినొకరు
అలంకరించిన తారలమే
పగలు, రాత్రిలా..

కలిసి ఉండలేం
కలిసే ప్రయత్నాలు మానం..

మనమింతే..
మన కథ ఇంతే..

✍️అరుణిమలు

No comments:

Post a Comment